گزارشی از وضعیت و شرایط قرون وسطایی که زندانی سیاسی ارژنگ داودی نزدیک به ۶ ماه است که در آن بسر می برد. زندانی سیاسی ارژنگ داودی نزدیک به ۶ ماه است که درساختمانی تحت عنوان ملاقات شرعی در سلولی کاملا ایزوله که هیچ زندانی و یا حتی زندانبانان به آن حق تردد ندارند و تنها چند مراقب که از نیروهای حفاظت و اطلاعات زندان وابسته به نیروهای وزارت اطلاعات می باشند حضور دارند نگهداری می شود. این افراد فقط در مورد نیازهای اولیه انسانی وی حق دارند با او صحبت کنند .

زندانی سیاسی ارژنگ داودی آبان ماه ۹۲ در پی یورش حسن مرسلپور رئیس زندان بندرعباس که از بستگان نزدیک قاسم سلیمانی فرمانده سپاه تروریستی قدس می باشد همراه با انبوهی از نیروهای گارد به بند زندانیان سیاسی و مورد اهانت و ضرب و شتم قرار دادن آنها و اعتراض زندانیان سیاسی به این یورشهای وحشیانه ، طبق دستور حسن مرسلپور به ساختمانی به نام ملاقات شرعی منتقل شد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی به سلول ۵ ساختمان ملاقات شرعی منتقل شد .در مجاورت سلول وی اتاقی وجود دارد که مامورین وزارت اطلاعات به عنوان نگهبان بطور ۲۴ ساعت حضور دارند. هنگام انتقال به این سلول رئیس بازرسی فردی به نام رضا محمودی و فرمانده یگان حفاظت زندان فردی به نام حاجبی بصورت تحریک آمیزی اقدام به بازرسی و پرتاب حداقل وسایل شخصی وی نمودند.

متعاقب آن معاون اطلاعات زندان فردی به نام علی اصغر مرادی و فرمانده قرارگاه سروان کاظمی در سلول او حضور یافتند . زندانی سیاسی ارژنگ داودی نسبت به انتقالش به این سلول اعتراض نمود. آنها به وی گفتند که به دستور اسدی دادستان بندرعباس به اینجا منتقل شده است.

چند روز بعد حاجی دولتی معاون مدیر کل سازمان زندانهای استان هرمزگان به سلول وی مراجعه کرد. زندانی سیاسی ارژنگ داودی نسبت به انتقال خویش به سلول کاملا ایزوله و در ساختمانی متروکه اعتراض نمود و گفت من که در تبعید هستم و زندانی می باشم و در زندان هم در انفرادی نگهداری می شوم .

فرد مذبور به آقای داودی گفت : اسدی دادستان بندرعباس به دستور عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران و رشته احمدی معاون امنیتی وی شما را به اینجا منتقل کرده اند .

روز سه شنبه ۱۲ آذر ماه زندانی سیاسی ارژنگ داودی به شعبه ۱۱ دادگاه انقلاب بندرعباس منتقل شد. اتهام او صدور بیانیه در محکومیت اعدام دسته جمعی ۱۶ زندانی سیاسی بلوچ در زندان زاهدان و اعتراض به رفتارهای وحشیانه حسن مرسلپور رئیس زندان عنوان شده است .

زندانی سیاسی ارژنگ داودی در روز های دوشنبه ۱۸ آذر ماه و۲۸ اسفند ماه مجددا به شعبه ۳ دادگاه انقلاب به ریاست فردی به نام دمساز منتقل گردید. این بار رسیدگی به پرونده سازی و اتهام واهی محاربه که بازجویان وزارت اطلاعات در تهران علیه وی تشکیل داده بودند.

در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب ، صلواتی قصد محاکمه او را داشت ولی چونکه پرونده سازی و اتهام سازی در زمانی صورت گرفته بود که زندانی سیاسی ارژنگ داودی در زندان بسر می برد.پرونده را به شعبه ۱ دادگاه انقلاب کرج که عاصف حسینی رئیس آن است منتقل کردند. هربار به دلیل عدم حضور وکلای وی در دادگاه ،دادگاه به تعویق می افتاد.

دمساز رئیس شعبه ۳ دادگاه انقلاب تهدید می کند که در صورت عدم حضور وکلا برای وی وکیل تسخیری تعیین خواهند کرد. بازجویان وزارت اطلاعات به دلیل اینکه مدت محکومیت غیر قانونی و غیر انسانی آقای داودی پایان یافته است، با پرونده سازی موهوم سعی در نگه داشتن او در زندان دارند.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی حدود ۶ ماه می باشد که از داشتن تماس تلفنی با خانواده اش ، داشتن ارتباط با سایر زندانیان ، داشتن کتاب محروم بوده و در محدودیت شدید جیره غذایی و موارد متعدد تحت فشارهای غیر انسانی قرار دارد.

از طرفی دیگر لباسهایی که خانواده اش به آدرس زندان پست کرده بودند توسط فردی به نام حمزه پور از زندانبانان به سرقت برده شد و به آقای داودی داده نشد .

علیرغم گذشت نزدیک به ۶ ماه از انتقال این زندانی سیاسی به سلولهای انفرادی ساختمان متروکه و کاملا ایزوله شده هنوز نه علت نگهداری وی را اعلام می کنند و نه او را به بند عمومی منتقل می کنند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، قرار دادن زندانی سیاسی ارژنگ داودی به مدت ۶ ماه در سلول انفرادی ساختمان متروکه و کاملا ایزوله شده را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت در ایران خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۵ فروردین ۹۳ برابر با ۲۵ مارس۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلینمایش فیلم «نوح» در اندونزی هم ممنوع شد
مقاله بعدیسخنگوی جیش العدل: با اعدام مرزبانان ربوده شده مخالفم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده