امید بهروزی از وکلای زندانی دراویش گنابادی با وجود مشکلات متعدد جسمی از درمان محروم است.

وکیل زندانی دراویش در بند ۳۵۰ اوین است که با وجود بیماری‌های متعدد از جمله درد گردن، آرتروز و کاهش شدید شنوایی گوش چپ، مدت‌هاست از اعزام وی به مراکز درمانی خارج از زندان ممانعت به عمل می‌آید.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، اعزام‌های این درویش زندانی که به دلیل امتناع وی از استفاده از لباس زندان و دست‌بند که توسط دستور قاضی صلواتی برای دراویش زندانی الزامی شد، مدت‌ها صورت نمی‌گرفت. هفته گذشته نیز با وجود تعیین وقت‌های ام آر آی و معاینه، مسئولین زندان بدون هیچ توضیحی اعزام وی را لغو کردند.

شنوایی گوش چپ امید بهروزی به علت ضربه‌ای که در جریان دستگیری وی توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی در فلکه گلسرخ شیراز به سر و گردنش وارد آمد دچار کاهش شدیدی شده است. همچنین آرتروز مهر‌های ۴ و ۵ گردن وی نیز در نتیجه درد گوش بوجود آمده است که این آسیب در شرایط نامناسب سلول انفرادی بند ۲۴۰ اوین و سرمای بیش از حد آنجا، رو به وخامت گرایید.

این وکیل دادگستری که پروانه وکالت وی در جریان دفاع از دراویش باطل شد، با حکم قاضی صلواتی به هفت سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

مقاله قبلیدستاورد دانشمند ایرانی در تولید رگ مصنوعی بهتر
مقاله بعدیافشاگری نماینده دشتستان: همسر یک مقام دولتی از واردکنندگان بزرگ بنزین است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.