جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، که به تازگی عهده دار این ماموریت شده است، خواستار سفر به ایران شد.

جاوید رحمان در بیانیه‌ای که جمعه ۱۹ مرداد منتشر شد اعلام کرد که همزمان با آغاز به کار خود، طی درخواستی کتبی از مقام های جمهوی اسلامی خواسته است که «برای به دست آوردن درک بهتر از وضعیت حقوق بشر در ایران»، بتواند به این کشور سفر کند.

این درخواست جاوید رحمان در حالی صورت می گیرد که جمهوری اسلامی  به گزارشگران پیشین سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران مجوز سفر به این کشور نداد و عموما درخواست های همکاری آنان را رد کرده بود.

جاوید رحمان بیش از یک ماه پیش جانشین عاصمه جهانگیر شد که بهمن سال گذشته درگذشت.

آقای رحمان پس از انتخاب خود ابراز امیدواری کرده بود که فضای گفت و گو با مقام های جمهوری اسلامی باز شود.

گزارشگران ویژه سازمان ملل در سالهای اخیر همواره بر نقض شدید حقوق بشر در ایران تاکید کرده اند. بر اساس این گزارش ها، آمار بالای اعدام، نقض آزادی بیان و سرکوب روزنامه نگاران و فعالان مدنی، نقض حقوق زندانیان عقیدتی و سیاسی، نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی و قومی و نقض حقوق زنان، از جمله موارد رایج نقض حقوق بشر در ایران است.

به گزارش صدای آمریکا؛ مقام های جمهوری اسلامی به تعیین گزارشگر ویژه حقوق بشر در مورد ایران به شدت انتقاد کرده و با گزارشگران ویژه سازمان ملل همکاری نمی کنند.

مقاله قبلیدومین ابوالهول مصر کشف شد
مقاله بعدیمارول برای تمام فیلم‌های ابرقهرمانی‌اش فستیوال برگزار می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.