• رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در بیانیه‌ای گفت که تصمیمات جمهوری اسلامی بر فعالیت‌های نظارتی آژانس «تاثیر منفی» گذاشته است.

گروسی، روز دوشنبه، 29 شهریور، در اولین روز نشست این آژانس در وین، با اشاره به وجود اورانیوم در سه تاسیسات هسته‌ای متعلق به جمهوری اسلامی عنوان کرد که توانایی آژانس برای حفظ آگاهی از روند هسته‌ای جمهوری اسلامی به خطر افتاده است.

العربیه نوشت؛ او افزود: موضوعاتی همچون «وجود چندین ذره اورانیوم با منشا انسانی در سه مرکز هسته‌ای جمهوری اسلامی» برای طرف‌های جمهوری اسلامی مطرح شده اما هنوز به قوت خود باقی مانده و پاسخی برای آن دریافت نشده است.

کاظم غریب آبادی، نماینده دائم جمهوری اسلامی در آژانس نیز در واکنش به گروسی پاسخ داد که این کشور در راستای ارائه توضیح در مورد این آلودگی اورانیومی، به آژانس توضیحات مکتوبی داده است «اگرچه برای دولت جمهوری اسلامی منشأ این آلودگی کاملا ناشناخته است.»

مقاله قبلیادامه ترور فعالان عراقی توسط نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در عراق
مقاله بعدیشهردار موقت کابل: زنان سر کار نروند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.