گندم‌بریان یا ریگ سوخته، نام تپه‌هایی پوشیده از گدازه‌های آتشفشانی در شمال شهر شهداد در حاشیه غربی کویر لوت در استان کرمان است که حدود ۴۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.

 به‌ دلیل پوششی متشکل از سنگ‌ها و گدازه‌های بازالتی سیاه‌رنگ آتشفشانی، دمای هوا در این منطقه بسیار بالا می‌رود و همین امر، گندم بریان را تبدیل به یکی از گرم‌ترین نقاط جهان در کنار صحرای نوادا، کالیفرنیا، لیبی و الجزایر کرده است.

دمای هوا در منطقه‌ای به طول ۲۰۰ کیلومتر و عرض ۱۵۰ کیلومتر به‌قدری بالاست که هیچ موجود زنده‌ای نمی‌تواند در آن زندگی کند و هیچ حیاتی در این منطقه دیده نمی‌شود.

طبق آخرین اطلاعات، گرمترین نقطه ایران و شاید جهان، چاله مرکزی لوت در ۷۵ کیلومتری شرق شهداد است که بیش از ۱۰۰ کیلومتر با گندم بریان فاصله دارد.  یکی از کارشناسان ارشد زمین‌شناسی، سنگ‌های تپه گندم بریان را نوعی گدازه‌های آتشفشانی معرفی می‌کند که در اثر فعالیت آتشفشان در سطح وسیعی پخش شده‌اند. ناسا با تحقیق و بررسی‌های فراوان، دشت گندم بریان را به‌عنوان یکی از گرم‌ترین نقاط جهان معرفی کرده است.

مشاهدات محلی در این منطقه نشان می‌دهد که بدلیل شدت گرمای هوا حتی باکتری‌ها نیز نمی‌توانند در این کویر رشد کنند و این نقطه از زمین، کاملا خالی از حیات گزارش شده است. به خصوص در تابستان که دمای آن به ۷۱ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، البته مردم و مسئولان محلی می‌گویند که در برخی روزهای سال حتی دمای بالای ۹۰ درجه را نیز در این دشت ثبت کرده‌اند. حضور روزانه در این نقطه زمین به نوعی غیر ممکن است و تنها در اواخر پاییز، فصل زمستان و اوایل بهار می‌توان از این دشت سوخته بازدید کرد.

گرم‌ترین نقطه جهان کجاست؟

نظریات مختلفی درباره کویر گندم بریان در کرمان و داغ‌ترین نقطه زمین بودن آن ارائه شده است. اما در این بین نظر پدر علم کویر شناسی ایران پروفسور پرویز کردوانی که یکی از چهره‌های ماندگار علم و پژوهش در حوزه جغرافیا به خصوص بیابان و کویر است. 

رسانه‌های علمی نوشتند؛ پرویز کردوانی در این‌باره می‌گوید: چاله مرکزی لوت که در فاصله ۷۵ کیلومتری شرق شهداد واقع است، توسط محققان ناسا به عنوان گرم‌ترین منطقه زمین و پست‌ترین نقطه بیابان لوت شناخته شده است، نه دشت گندم بریان، فاصله گندم بریان با پست‌ترین نقطه زمین (یعنی همان چاله مرکزی لوت) بیش از ۱۰۰ کیلومتر مربع است.

حاصل سال‌ها زندگی در کویر و مطالعات میدانی و دانشگاهی دکتر کردوانی غیر از کشف و نامگذاری مناطق مختلف و بررسی ابعاد مختلف کویر و شورزارها و نمکدان‌های کویری خاطرات ویژه و سخنان نغز و شکر ریز اوست که از اطلاعات علمی و نمک بیابان پر است. اینطور که مشخص است به نظر می‌رسد ادعای استاد با اسناد ناسا تطابق بیشتری دارد، اما حتی در این صورت نیز گندم بریان با امکانات و دسترسی راحت‌تر برای گردشگران کویر مقصد مناسبی باشد.

مقاله قبلیقاچاق میلیون‌ها قرص کپتاگون توسط حزب‌الله لبنان و خانواده بشار اسد
مقاله بعدیکشف قدیمی‌ترین شواهد از حرکت انسان بر روی دو پا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.