فیلم “گذشته” اصغر فرهادی عنوان بهترین فیلم خارجی‌زبان سال 2013 را از انجمن ملی منتقدان آمریکا دریافت کرد.

تنها یک روز بعد از اینکه انجمن منتقدان فیلم نیویورک فیلم “شتاب آمریکایی” را بهترین فیلم سال 2013 خواند، انجمن ملی منتقدان نیز نظر خود را اعلام کرد و فیلم “او” ساخته اسپایک جونز را به عنوان برترین فیلم سال معرفی کرد و فیلم “گذشته” اصغر فرهادی را به عنوان بهترین فیلم خارجی زبان شناخت.

این دو گروه تفاهم زیادی در انتخاب فیلم ها با یکدیگر نداشتند، با این حال هر دو قبول کردند که مستند “داستان هایی که تعریف می کنیم” ساخته سارا پولی بهترین مستند سال است و “باد برمی خیزد” ساخته هایائو میازاکی ژاپنی نیز بهترین فیلم انیمیشن سال است.

همچنین هر دو گروه فیلم “ایستگاه فروتویل” را به عنوان بهترین فیلم نخست یک کارگردان معرفی کردند. انجمن ملی منتقدان اکتیویا اسپنسر را نیز برای ایفای نقشش در این فیلم به عنوان بهترین بازیگر زن نقش مکمل شناخت.

انجمن ملی منتقدان که در سال 1909 راه اندازی شد از سال 1929 تا به حال لیست 10 فیلم برتر سال را اعلام می کند و این انتخاب می تواند به نوعی روشنگر جایگاه فیلم ها در انتخاب اسکار نیز محسوب شود.

انتخاب های این انجمن امسال شامل این فیلم ها می شوند: “12 سال یک برده”، “ایستگاه فروتویل”، “جاذبه”، “درون لوین دیویس”، “تنها بازمانده”، “نبراسکا”، “زندانی ها”، “نجات آقای بنکس”، “زندگی مخفی والتر میتی” و “گرگ وال استریت”.

بروس درن به عنوان بهترین بازیگر و ویل فورته همبازی او در فیلم “نبراسکا” نیز به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل شناخته شد. جایزه بهترین بازیگر زن به اما تامپسون برای بازی در فیلم “نجات آقای بنکس” رسید.

به گزارش مهر به نقل از نشنال پست، از دیگر جوایز می توان به جایزه بهترین فیلمنامه اصلی برای فیلم “درون لوین دیویس” جوئل و اتان کوئن، بهترین فیلمنامه اقتباسی برای فیلم “گرگ وال استریت” ترنس وینتر اشاره کرد.

مقاله قبلیبه مناسبت درگذشت نلسون ماندلا؛ ققنوس ها هرگز نمي ميرند
مقاله بعدیدادگاه رسیدگی به پرونده مصادره املاک بیدخت فردا برگزار می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.