سرمربی تیم ملی ایران درباره ادامه همکاری با فدراسیون فوتبال گفت: ایران بهترین جایی بود که در طول دوران حرفه‌ای بازیگری‌ام در آن حضور داشتم و با تمام احترامی که برای هواداران قائل هستم، باید بگویم با این شرایط و امکانات نمی‌توانم ادامه همکاری دهم.

کارلوس کی‌روش پس از جلسه با کفاشیان در جمع خبرنگاران درباره ادامه همکاری با فدراسیون فوتبال خاطرنشان کرد: به جرات می‌گویم ایران بهترین جایی بود که در طول دوران حرفه‌ای مربی‌گری‌ام حضور داشته‌ام. امروز آمدم تا با همکارانم درباره شرایط آینده صحبت کنم. من نگفته بودم که استعفا خواهم داد. تمام وظایف و تعهدات ما برنامه‌ریزی شده است و امروز نیز در مورد همین مسائل با همکارانم در کادر فنی گفت‌وگو داشتیم.

وی در این باره ادامه داد: درباره ادامه همکاری با فدراسیون نیز باید بگویم با توجه به صحبتی که در برنامه 90 داشتم، علاقه‌مند بودم این فرصت را داشته باشم تا با کفاشیان درباره احساسات و عقایدم صحبت کنم. برای این فوتبال و هواداران ایران احترام زیادی قائلم و این احترام بی‌پایان است.

باز هم می‌گویم که ایران بهترین جایی است که در آن مربی‌گری‌ کرده‌ام ولی این حقیقت نمی‌تواند چشمان‌مان را ببندد. امیدوارم بتوانم بیشتر در ایران بمانم ولی اولا نمی‌دانم در آینده نزدیک چه اتفاقی می‌افتد.

در هر حال باید بگویم با این شرایط ادامه دادن، امکان‌پذیر نیست و نمی‌توانیم انتظارات هواداران را برآورده کنیم. بدون حمایت مالی و با این اختلافاتی که پشت پرده وجود دارد، دستیابی به موفقیت غیر ممکن است.

کی‌روش با بیان اینکه گزینه دیگری به جز رفتن برای ارائه به فدراسیون نداشتم افزود: با کفاشیان صحبت کردم تا از طریق یک تفاهم دو سویه به همکاری خود با فدراسیون پایان دهم.

احساس می‌کنم اگر من مشکل تیم ملی هستم، برای حمایت از این تیم باید بروم. من این تصمیم را در اختیار رییس فدراسیون می‌گذارم و اگر مصلحت برای پیشرفت فوتبال رفتن من است، طی یک تفاهم دو سویه این اتفاق حاصل شود.

به گزارش ایسنا؛ سرمربی تیم ملی در پایان گفت: همه ما اکنون به استراحت و تفکر روی مسائل پیش‌رو نیازمندیم.

مقاله قبلیتصویر هابل از ستاره‌های فراری یک کهکشان
مقاله بعدیداعش دومین گروگان ژاپنی خود را سر برید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.