کیم آلن برای بازی در نقش جکی کندی همسر جان اف.کندی به فیلم لیندن بی. جانسون «LBJ» دعوت شد.

 جوی هارتستون فیلمنامه این کار را با اقتباس از زندگی لیندن.بی. جانسون سی و ششمین رییس جمهور ایالات متحده آمریکا و معاون جان اف.کندی نوشته است و  فیلم به روایت داستان زندگی جانسون از زمانی که در یک منطقه روستایی فقیرنشین در غرب تگزاس زندگی می‌کرد تا مسیر به قدرت رسیدنش در واشنگتن می پردازد.او بعد از ترور جان اف.کندی در سال ۱۹۶۳ به ریاست جمهوری رسید.

جکی کندی همسر جان اف.کندی که در زمان ترور در کنارش نشسته بود تا زمان رییس جمهور شدن جانسون حاضر نشد خون روی لباسش را پاک کند.

در فیلم «LBJ» به کارگردانی راب راینر، بیل پل من در نقش رالف یاربورو و ریچارد جنکینز در نقش سِن ریچارد راسل بازی می کنند. کیم آلن پیش از این در فیلم‌های مختلفی از جمله «خاطرات کری» و «زنان ارتشی» بازی کرده است.

تیم تهیه کنندگان این فیلم را راب راینر، ماتیو جورج، لیز گلوتزر، میشل آر. ویلیامز ، تیم وایت و ترِوور وایت تشکیل می دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی،قرار است پروژه تولید این فیلم که در نیواورلئان، دالاس و واشنگتن دی.سی فیلمبرداری می شود از ماه سپتامبر (شهریور) آغاز شود.

مقاله قبلیعکس خبرنگار BBC از داخل سفارت انگلیس
مقاله بعدی«جلاد داعش» وعده بازگشت به بریتانیا و قتل «کفار» داد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.