جشنواره فیلم «سانتاباربارا» از «کیت بلانش»، بازیگر سرشناس هالیوودی با اعطای جایزه بهترین بازیگر سال تقدیر می‌کند.

 «کیت بلانش» که با نقش‌آفرینی در فیلم «یاسمن آبی» ساخته «وودی آلن» تحسین همگان را برانگیخته و یکی از شانس‌های اصلی اسکار 2014 مطرح شده است، از جشنواره بین‌المللی فیلم «سانتاباربارا» جایزه بهترین بازیگر سال دریافت می‌کند.

«بلانش» قرار است جایزه بهترین نقش‌آفرینی سال را روز اول فوریه و در جریان برگزاری بیست‌ونهمین دوره جشنواره فیلم «سانتاباربارا» دریافت کند که از تاریخ سی‌ام ژانویه تا نهم فوریه برگزار خواهد شد.

«راجر درلینگ»، رییس اجرایی جشنواره «سانتابارابارا» در این‌باره گفت: «کیت بلانش» در اولین تجربه همکاری خود با «وودی آلن» بهترین بازی دوران بازیگری خود را تا به امروز ارائه داده و ما از این که ‌می‌توانیم از دستاورد او تقدیر کنیم بسیار خوشحالیم.

بلانش 44 ساله تا کنون پنج‌بار نامزد جایزه اسکار شده است و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را 9 سال پیش (2004) برای ایفای نقش در فیلم «هوانورد» ساخته «مارتین اسکورسیزی» به دست آورد.

وی همچنین برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های «الیزابت»(1998)، «عصر طلایی»(2007)، «یادداشت‌هایی بر یک رسوایی» (2006) و «من آنجا نیستم» در نقش «باب دایلون» نامزد کسب جایزه اسکار بهترین بازیگری شده است.

«بلانش» به عنوان یکی از برترین بازیگران زن سینمایی آمریکا تا کنون نقش‌های دشواری را نیز ایفا کرده است که از آن جمله می‌توان به نقش‌آفرینی او در فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» اشاره کرد که در آن در نقش یک زن از جوانی تا سالخوردگی درخشید.

بلانش در فیلم «یاسمن آبی» در نقش زنی ثروتمند ایفای نقش می‌کند که همسرش (الک بالدوین) و همچنین ثروتش را از دست می‌دهد؛ نقشی که وی برای ایفای آن جایزه دستاورد سینمایی را از جشنواره فیلم نیویورک دریافت کرد و به احتمال فراوان ششمین نامزدی اسکار را برای او به ارمغان خواهد آورد.

با توجه به این که «بلانش» هم اکنون شانس اصلی اسکار محسوب می‌شود می‌تواند خود را به جمع 19 بازیگر زن تاریخ اضافه کند که بیش از یک جایزه اسکار کسب کرده‌اند.

به گزارش سینما خبر، جشنواره فیلم «سانتاباربارا» بخش تجلیل از درخشان‌ترین نقش‌آفرینی سال را در سال 2004 بنا نهاد که از دریافت‌کنندگان پیشین این جایزه می‌توان به «چارلیز ترون»، «کیت وینسلت»، «هیث لجر»، «هلن میرن»، «آنجلینا جولی»، «پنه‌لوپه کروز»، «کالین فرث»، «جیمز فرانکو»، «ویولا دیویس» و «جنیفر لاورنس» اشاره کرد که از میان آنها پنج نفر پس از کسب جایزه از جشنواره «سانتابارابارا» موفق به کسب جایزه اسکار نیز شدند.

مقاله قبلینتانیاهو: توافق اتمی با ایران اشتباهی تاریخی خواهد بود
مقاله بعدیاسکورسیزی رییس هیأت داوران جشنواره مراکش شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.