کیت بلانشت در فیلم تازه لینک‌لیتر که یک کمدی خواهد بود، جلوی دوربین می‌رود.

 ریچارد لینک لیتر که قرار بود فیلمی با عنوان «پروژه رزی» با بازی جینفر لارنس بسازد از ساخت این فیلم اعلام انصراف کرد و گفت قصد دارد یک اقتباس ادبی دیگر بسازد.

ریچارد لینک‌لیتر کارگردان فیلم تحسین‌شده «پسربچگی»، کمدی جدیدی با عنوان «کجا رفتی برنادت؟» را به زودی کلید می‌زند و کیت بلانشت در حال گفتگو برای ایفای نقش بازیگر اصلی این فیلم است.

فیلمنامه این فیلم با اقتباس از رمان پرفروش ماریا سمپل در سال ۲۰۱۲ نوشته می‌شود و اسکات نوستادتر و مایکل اچ. وبر که پیش از این در فیلم‌های «نقس ستارگان ما» و «شهرهای کاغذی» با یکدیگر همکاری کرده بودند، فیلمنامه «کجا رفتی برنادت؟» را نوشته‌اند.

داستان فیلم زندگی آرشیتکتی را در مرکز توجه قرار می‌دهد که پیش از سفر با خانواده‌اش به قطب جنوب ناپدید می‌شود. دختر نوجوان او به نام «بی» روایتگر قصه مادرش و کتاب است و همراه مجموعه‌ای از نامه‌ها و ایمیل‌های خودش و مادرش و مدارک اف‌بی‌آی، در گفتگو با یک روانکاو، ماجرا را روایت می‌کند.

به نظر می رسد کیت بلانشت چهره مناسبی برای ایفای نقش این آرشیتکت انزواطلب باشد.

کیت بلانشت بازیگر ۴۶ ساله استرالیایی پنج بار نامزد جایزه اسکار شده و سال ۲۰۱۴ اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی را برای بازی در فیلم «یاسمین غمگین» وودی آلن دریافت کرد. او امسال با درام «کارول» در مقابل رونی مارا، در جشنواره کن درخشید و به زودی با این فیلم راهی سینماهای جهان می‌شود.

mizhollywood.com

مقاله قبلیحملات پاریس؛ کنسرت‌ها لغو شد و هنرمندان ادای احترام کردند
مقاله بعدیسعید منتظرالمهدی٬ سخنگوی پلیس: کشف حجاب کنید٬ ممنوع‌الخدمت می‌شوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.