با انتشار کتابی درباره فیلم‌های «جان ویک» روشن شد کیانو ریوز تغییراتی در این شخصیت داده تا خودش بتواند در نقش وی ظاهر شود.

 کیانو ریوز در طول ۷ سال اخیر «جان ویک» را به یک قهرمان اکشن نمادین بدل کرده، اما این نقش درواقع برای بازیگری نوشته شده بود که باید بیشتر شبیه هریسون فورد یا کلینت ایستوود می‌بود.

با انتشار یک کتاب حقایقی از این فیلم توسط افراد دست اندرکارش فاش شده است. در این کتاب که با عنوان عجیب «آنها نباید سگش را می‌کشتند: تاریخ شفاهی کامل بدون سانسور جان ویک، گان فو و عصر جدید اکشن» منتشر شده، باسیل ایوانیک که تهیه‌کننده این مجموعه فیلم‌هاست تایید کرده شخصیت اصلی این فیلم در فیلمنامه اصلی، مردی ۷۵ ساله بود.

ایوانیک در کتاب گفته است فیلمنامه این فیلم به اسم «تسخیر» توسط درک کولستاد نوشته شده بود و یکی از بهترین دوستان وی این فیلمنامه را برایش فرستاد.

وی گفته است: در واقع مردی ۷۵ ساله که ۲۵ سال از بازنشستگی‌اش می‌گذشت، باید این نقش را بازی می‌کرد. مثلاً تماشای لگد زدن کلینت ایستوود لذت‌بخش می‌شد. من هم به یکی دو نامی فکر کردم که می‌توانستند این نقش را بازی کنند: کلینت ایستوود و هریسون فورد.

ایوانیک در ادامه درباره اینکه چگونه کیانو ریوز جذب این پروژه شد می‌گوید: یکی دیگر از دوستان صمیمی من در دنیا، جیمی دارمودی است که آن زمان کارگذار کیانو بود. از من پرسید فیلم اکشنی برای کیانو ریوز داری؟ و من یادم افتاد که کیانو یکی از ستاره‌های اکشن بزرگ ۲۵ سال اخیر است ولی دارد چه کار می‌کند؟ «مرد تای چی» را کارگردانی کرده بود. در «رونین ۴۷» بازی کرده بود.

رسانه‌های هنری به نقل از ورایتی، ریوز هم در کتاب تایید کرده که بلافاصله می‌دانست همکاری در «جان ویک» فوق‌العاده خواهد بود و افزود: همه ما درباره پتانسیلی که در این پروژه وجود داشت به توافق رسیدیم. شخصیتی مثل جان ویک وجود داشت، اما در عین حال دنیای واقعی هم وجود داشت و در همان حال یک جهان زیرین نیز وجود داشت؛ یک ارتباط عاطفی با جان ویک، کسی که غمگین است، عشق زندگی‌اش را از دست داده و یک گذشته افسانه‌ای اما تاریک دارد. من عاشق تلاشی شدم که او برای باز پس گرفتن زندگی خود می‌کند.

کولستاد فیلمنامه‌نویس هم تایید کرده که با تغییراتی که خود ریوز در شخصیت جان ویک داد، این شخصیت را اصلاح کرد تا بتواند نقش او را بازی کند.

او نوشته: به مدت ۲ ماه آخر هفته‌ها به خانه ریوز می‌رفتم و با هم روی فیلمنامه کار می‌کردیم و من در دفتر او ۳۰۰ فیلمنامه دیدم که روی میزش چیده شده بود چون او هر چه که کارگذارش برایش می‌فرستاد را می‌خواند.

وی در ادامه گفت: کیانو فیلمنامه را یک روز جمعه در ۹۰ دقیقه خواند و گفت می‌خواهد این کار را انجام دهد.

کتاب «آنها نباید سگش را می‌کشتند» نوشته ادوارد گراس و مارک ای آلتمن امروز (سه شنبه) منتشر می‌شود.

کیانو ریوز برای چهارمین بار در «جان ویک: فصل ۴» بازخواهد گشت و این فیلم ۲۳ مارس اکران می‌شود.

این مجموعه فیلم که متعلق به کمپانی لاینزگیت است، با اکران فیلم «جان ویک» در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و پس از آن دو دنباله به نام‌های «جان ویک: بخش ۲» در فوریه ۲۰۱۷ و «جان ویک: بخش ۳ – پارابلوم» در مه ۲۰۱۹ اکران شد. فیلم‌ها با فروش کلی بیش از ۵۸۷ میلیون دلار در سراسر جهان، موفقیت‌های تجاری و انتقادی خوبی کسب کردند. قسمت پنجم نیز در حال پیش‌تولید است.

مقاله قبلیکشف یک کروکودیل آدمخوار ۱۸ میلیون ساله!
مقاله بعدیبی‌علاقگی جمهوری اسلامی به احیای برجام
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.