انیمیشن «کوکو» محصول پیکسار جوایز اصلی چهل و پنجمین دوره جوایز آنی را درو کرد.

«کوکو» سفری پر رنگ‌و نگار در جهان مرگ موفق شد تا مهمترین جوایز چهل و پنجمین دوره جوایز آنی را که شنبه شب برندگانش را شناخت از آن خود کند.

«کوکو» موفق شد تا در هر بخشی که نامزد شده بود جایزه را از آن خود کند و با توجه به نامزدی در ۱۱ رشته، ۱۱ جایزه به خانه برد.

این انیمیشن ضمن این که جایزه بهترین انیمیشن را از آن خود کرد، جایزه بهترین کارگردانی را هم  برای لی آنکریچ و آدرین مولیان گرفت و جایزه صداپیشگی را برای آنتونی گونزالس گرفت.

جلوه‌های انیمیشن، کاراکتر انیمیشن، طراحی کاراکتر، موسیقی، طراحی تولید، استوری برد، فیلمنامه و ادیتوریال جوایزی بود که این انیمیشن دیشب به خانه برد.

این فیلم که موفق شده بود جایزه گلدن گلوب برای بهترین انیمیشن را نیز دریافت کند، حالا به اسکار هم با امید بیشتری نظر دارد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، در همین حال «نان‌آور» ‌نیز جایزه بهترین انیمیشن بلند مستقل را دریافت کرد و جایزه بهترین انیمیشن کوتاه نیز به «بسکتبال عزیز» رسید. «ژوئن» نیز جایزه بهترین انیمیشن تلویزیونی را دریافت کرد.

مقاله قبلیدیوان عالی کشور جمهوری اسلامی حکم اعدام احمد رضا جلالی را تائید کرده است
مقاله بعدیکشف فسیل ۹۰ میلیون ساله در کلمبیا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.