نمایندگان کنگره آمریکا با لحنی هشدارآمیز از دولت این کشور خواستار اقدامات فوری و قاطع برای جلوگیری از بازسازی توان نظامی جمهوری اسلامی شده و تأکید کردند تحریم‌ها علیه تهران باید با شدت و جدیت بیشتری اعمال شود.

گزارش تحلیلی سی‌ان‌ان در روز چهارشنبه ۲۹ اکتبر (۷ آبان) فاش ساخت که جمهوری اسلامی علی‌رغم بازگشت تحریم‌های سازمان ملل، با سرعتی نگران‌کننده به تقویت برنامه موشکی بالستیک خود پرداخته و تلاش می‌کند ذخایر راهبردی موشک‌های میان‌برد خود را بازسازی کند.

منابع اطلاعاتی اروپایی اسناد محکمی ارائه کرده‌اند که نشان می‌دهد محموله‌های عظیمی از پرکلرات سدیم، ماده اولیه حیاتی در تولید سوخت موشک‌های جامد، از چین به بندرعباس ارسال شده است. این محموله‌ها که ارسال آنها از سپتامبر آغاز شده، بالغ بر ۲ هزار تن پرکلرات سدیم است که جمهوری اسلامی پس از درگیری ۱۲ روزه با اسرائیل در ژوئن خریداری کرده است.

واکنش نمایندگان هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات کنگره به این تهدید فزاینده، غیرمعمول و یکپارچه بوده است. ریک اسکات، نماینده ارشد جمهوری‌خواه از فلوریدا، با لحنی قاطع اظهار داشت: «در آینده ناچار خواهیم شد اقدام نظامی گسترده‌تری علیه جمهوری اسلامی انجام دهیم تا توانمندی ساخت سلاح هسته‌ای آن‌ها را کاملاً نابود کنیم.»

پیت ریکتس، نماینده تأثیرگذار جمهوری‌خواه از نبراسکا، با اشاره به همکاری راهبردی چین و جمهوری اسلامی هشدار داد: «چین کمونیست با برنامه‌ای حساب‌شده قصد دارد آمریکا را از جایگاه خود برکنار کند و با حمایت مستقیم از دشمنان ما مانند روسیه و جمهوری اسلامی، امنیت ملی ما را به خطر می‌اندازد.»

مایک لاولر، نماینده جمهوری‌خواه نیویورک، که سابقه طرح‌های متعددی برای تحریم نهادهای چینی حامی جمهوری اسلامی دارد، با تأکید بر ضرورت اقدام فوری خواستار اجرای بی‌درنگ تحریم‌های موجود و وضع تحریم‌های جدید و فلج‌کننده شد.

در جبهه دموکرات‌ها نیز موضع‌گیری‌های مشابهی مشاهده می‌شود. سناتور مارک کلی (دموکرات آریزونا) چین را «بازیگری خطرناک و غیرقابل اعتماد در روابط با جمهوری اسلامی» توصیف کرد، و ریچارد بلومنتال، نماینده دموکرات کنتیکت، بر ضرورت مقابله هوشیارانه و قاطع با تهدید هسته‌ای جمهوری اسلامی پافشاری کرد.

بلومنتال با اشاره به عملیات چکش نیمه‌شب خاطرنشان ساخت: «این عملیات نتوانست توان هسته‌ای جمهوری اسلامی را به‌طور کامل از بین ببرد، زیرا دانشمندان و زیرساخت‌های اساسی هنوز پابرجا هستند. بنابراین، کاملاً قابل پیش‌بینی است که جمهوری اسلامی با جدیت به دنبال احیای ظرفیت هسته‌ای خود باشد.»

تنش میان آمریکا و جمهوری اسلامی سابقه‌ای طولانی دارد که به انقلاب ۱۹۷۹ و بحران گروگان‌گیری بازمی‌گردد. در دهه‌های اخیر، برنامه هسته‌ای و موشکی ایران به کانون اصلی این تنش‌ها تبدیل شده است. علی‌رغم توافق هسته‌ای برجام در سال ۲۰۱۵، خروج آمریکا از این توافق در سال ۲۰۱۸ و بازگشت تحریم‌ها، روابط دو کشور را به سردترین سطح خود رسانده است. حمایت جمهوری اسلامی از گروه‌های نیابتی در منطقه و همکاری نظامی با روسیه و چین، نگرانی‌های امنیتی واشنگتن را به شدت افزایش داده است.

منابع:
-سی‌ان‌ان (۲۹ اکتبر ۲۰۲۵)
-جوییش اینسایدر
-اپک تایمز

مقاله قبلیفریاد خاموش زندانیان سیاسی ایران
مقاله بعدیعراقچی: جمهوری اسلامی آماده مقابله با هرگونه اقدام احتمالی اسرائیل — اما پاسخ‌ها محافظه‌کارانه و تنش‌زا هستند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.