برنامه نود بدون تغییر زیادی نسبت به فصل گذشته دوشنبه شب پخش شد که مهمترین بحث آن به پرونده مشکوک بازیکن راه آهن و رای فدراسیون فوتبال به باقی ماندن تیم راه آهن در لیگ برتر اختصاص داشت.

 اولین برنامه نود برای پانزدهمین دوره مسابقات لیگ برتر فوتبال دوشنبه شب و بعد از چند ماه تعطیلی روی آنتن رفت. مسابقه پیامکی این برنامه به بهترین عملکرد نقل و انتقال تیمها اختصاص داشت و ۶ تیم استقلال، پرسپولیس، تراکتورسازی، ذوب آهن، سپاهان و نفت انتخاب شده بودند.

فردوسی پور ابتدای برنامه اعلام کرد  که بخش «ترین‌»‌ها را به نود اضافه کرده است و این فصل ترین‌های لیگ را در هر برنامه مشخص می‌کند. همچنین نمره دادن به عملکرد بازیکنان هم به سبک «کیکر» این فصل به برنامه نود اضافه شده و کارشناسان این برنامه هر هفته به تمام بازیکنان لیگ نمره می‌دهند.

بررسی نقل و انتقالات چند تیم لیگ برتر و حضور بازیکنان خارجی جدید در ایران نخستین بخش برنامه نود بود.

فردوسی پور همچنین در آیتم نود درجه کنایه‌ای به ماجرای گم شدن دکل‌های نفتی داشت و با اشاره به نبودن دوربین عنکبوتی ورزشگاه یادگار امام تبریز، گفت: سریال گم شدن اجسام بزرگ ادامه دارد!

مسعود مرادی کارشناس داوری نود بود که اعلام کرد از نظر وی پنالتی ملوان در بازی با ذوب آهن درست نبوده و داور مسابقه اشتباه کرده است. مرادی البته تاکید کرد که این نظر شخصی اوست و مشکلی با امیر قلعه نویی و یا مربیان دیگر ندارد.

انتقاد شدید فردوسی پور از نحوه برگزاری انتخاب برترین‌های لیگ توسط سازمان لیگ و همچنین بررسی پرونده رای جنجالی راه آهن و «موتومبا» از دیگر بخشهای دیگر برنامه نود بود. برای بررسی این رای معاون کمیته استیناف، علیرضا رحیمی مدیرعامل راه آهن و محمدرضا کسرایی مسئول بین الملل سازمان لیگ روی خط برنامه آمدند ولی به خاطر کم بودن زمان برنامه، به این بحث آنطور که باید و شاید پرداخته نشد.

به گزارش وبسایت نود؛ نکته جالب این بود که در چهار دقیقه پایانی برنامه، فردوسی پور اصرار داشت که علیرضا رحیمی تلفن را قطع کند تا وی با یک کارشناس حقوقی بحث را تمام کند ولی رحیمی گفت: من تلفن را قطع نمی‌کنم!

مقاله قبلیتام كروز يك بدلكار تمام عيار است
مقاله بعدیکاندیداتوری هاشمی رفسنجانی در انتخابات مجلس خبرگان به روایت روزنامه های اصلاح طلب
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.