«لئوناردو دی‌کاپریو» بازیگر سرشناس هالیوودی از پروژه ساخت فیلم زندگی نامه «استیو جابز» مالک فقید کمپانی اپل به کارگردانی «دنی بویل» کنار کشید.

دی‌کاریو که گزینه اصلی بازی در نقش اصلی فیلم زندگی‌نامه «استیو جابز» به کارگردانی «دنی بویل» ضمن کناره‌گیری از بازی در این نقش گفت؛ قصد دارد مدتی طولانی از بازیگری فاصله بگرد.

«دی کاپریو» قرار بود پس از بازی در فیلم «انتقام‌جو» به کارگردانی «آلخاندرو گونزالو ایناریتو» که هم‌اکنون در مرحله تولید قرار دارد، در نقش «استیو جابز» مقابل دوربین «دنی بویل» برود تا دومین همکاری وی با این کارگردان سرشناس انگلیسی پس از 14 سال رقم بخورد.

این فیلم که هنوز عنوانی برای آن در نظر گرفته نشده است به تهیه‌کنندگی «اسکات رودین» و فیلمنامه‌ای از «آرون سورکین»، نویسنده فیلم «شبکه اجتماعی» ساخته «دیوید فینچر» و براساس کتاب پرفروش زندگی‌نامه «استیو جابز» نوشته «والتر ایساکسون» ساخته خواهد شد و به سه اپیزود مهم به زندگی مالک فقید کمپانی اپل می‌پردازد.

در ابتدا قرار بود «دیوید فینچر» کارگردان صاحب نام آمریکایی ساخت فیلم زندگی نامه «استیو جابز» را با بازی «کریستین بیل» درنقش اصلی بر عهده بگیرد که کمپانی سونی در نهایت با او به توافق نرسید و حالا «دنی بویل» باید در جستجوی گزینه‌ای جدید برای جایگزینی «دی‌کاپریو» باشد و هم‌اکنون نام «کرستین بیل»، «مت دیمون» و «بردلی کوپر» به عنوان گزینه‌های احتمالی مطرح است.

 

به کزارش ایسنا؛«جزیره شاتر» از «مارتین اسکورسیزی»، «آغاز» ساخته «کریستوفر نولان»، «جانگوی آزاد شده» به کارگردانی «کوئنتین تارانتینو» و «گتسبی بزرگ» ساخته «باز لورمن» از جمله فیلمهایی هستند که «دی‌کاپریو » در چند سال اخیر در آنها نقش آفرینی کرده است.

مقاله قبلیوزیر دفاع سابق آمریکا: جنگ با داعش 30 سال طول می کشد
مقاله بعدیمشروح برنامه نود 14 مهر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.