جواد شمقدری‌، معاون وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران و رئیس سابق سازمان سینمایی، مبلغ کلان ۱۶۷۰ میلیون تومان‌ از اعتبارات دولتی را از سال ۹۰ تا واپسین روزهای تحویل پستش به نام ‌کمک به مؤسسه‌ای پرداخت کرده که برادرش روح الله شمقدری مدیرعاملی آن را بر عهده دارد.

به گزارش ‘تابناک؛ جواد شمقدری در پنج نوبت کمک‌های وسیعی به مؤسسه مرآت هنر به مدیرعاملی برادرش، روح الله شمقدری کرده که در مجموع‌، ۱۶۷۰ میلیون تومان شده است. شمقدری نخستین بار در ۲۳ خرداد ماه ۱۳۹۰، ۱۴۰ میلیون تومان‌ و یازدهم مرداد همین سال، ۱۰۰ میلیون تومان دیگر به مؤسسه مرآت هنر کمک کرده است.

نخستین بار نام موسسه ”مرآت هنر” در برنامه هفت برجسته شد؛ برنامه‌ای که تهیه‌کننده و کارگردان فیلم ”پایان نامه” در آن دعوت شده بودند که از قضا ”مرآت هنر” به مدیرعاملی برادر شمقدری تهیه‌کنندگی‌اش را بر عهده داشت.

روح الله شمقدری که پس از برنامه هفت به کنایه ‌برادر رئیس نیز خوانده می‌شد، با طفره رفتن از پاسخ به این پرسش که هیأت مدیره این مؤسسه از چه اشخاصی تشکیل شده، گفت: ”اینجا جای مطرح کردن این مسائل نیست.”

مقاله قبلیتجمع مردم سقز در اعتراض به اعدام های اخیر با یورش نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد
مقاله بعدیهالیوود به دنبال سینمایی کردن یک بازی خشن
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.