کلینت ایستوود کارگردان فیلم «تک تیرانداز آمریکایی» می‌گوید هنوز وارد شدن آمریکا در جنگ عراق برایش یک سوال بزرگ است.

 کلینت ایستوود با اکران فیلم جدیدش با عنوان «تک تیرانداز آمریکایی» که از روز شنبه به نمایش درآمده است، اعلام کرد: مخالف وارد شدن به جنگ عراق بودم چون فکر می کردم به لغزش خودمان منجر می شود.

ایستوود با حضور در سینما گلدوین در بورلی هیلز افزود: من هنوز یک سوال بزرگ برای رفتنمان به افغانستان دارم. آیا هنوز کسی تاریخ افغانستان را نه درباره بریتانیایی ها بلکه درباره روسیه بررسی کرده است؟ آنجا ژنرالی روس به نام ویویکوف حضور داشت که 10 سال فرمانده بود و من هنوز فکر می کنم آیا کسی این بررسی را انجام داده؟ به همین دلیل من از دوستی که آنجا داشتم و او سال ها بود آنجا بود خواستم این ژنرال را بشناسم. من گفتم آیا فردی از دولت ما به آنجا رفته و پرسیده که می شود آنجا فیلم ساخت؟ و آنها گفتند نه هرگز این اتفاق نیفتاده. ویویکوف حالا مرده است . اما من آن زمان فکر می‌کردم نمی شد یک آدم منطقی برود آنجا و یک کم تحقیق بکند و از او بپرسد آقای ویوکوف شما چه کارهایی کردید؟ چه اشتباهی مرتکب شدید؟ الان دارید چه کار نادرستی انجام می‌دهید؟ یک فهرستی از این مسایل به ما بدهید.

723906

«تک تیرانداز آمریکایی» از سوی کمپانی برادران وارنر اکران محدودی در روز کریسمس خواهد داشت. این فیلم تصویر زندگی کریس کایل تک تیرانداز آمریکایی است که نقش او را بردلی کوپر ایفا کرده است. کایل از گروه سیل بود و به عنوان فعال ترین تک تیرانداز آمریکایی در جنگ عراق شناخته شده است. او سرانجام در بازگشت به آمریکا بر اثر شلیک یک سرباز کشته شد.

 در مورد این فیلم نظرات مختلفی وجود دارد و گروهی می گویند ایستوود قصد داشته با این فیلم از مخاطرات جنگ بگوید و گروهی دیگر معتقدند ایستوود به عنوان حامی سیاست های محافظه کاران و حامی جورج بوش جمهوری‌خواه تلاش داشته از جنگ در عراق دفاع کند.

723905

این فیلمساز 84 ساله که اصولا کم حرف است، در جریان پرسش و پاسخی که صورت گرفت از تجربیات خودش سخن گفت. او گفت در جنگ جهانی دوم بزرگ شده و وقتی 11 سال داشت بمباران پرل هاربر توسط ژاپنی ها صورت گرفت. او گفت همه چیز برایش جنبه میهن پرستانه داشت اما سال‌ها بعد وقتی به جنگ کره فکر می کرد فهمید که آنجا هم چه قیامتی برپا بود. و او فکر می کند همه جنگ ها باید پایان یابند. وی افزود: بعد ما به ویتنام رفتیم. و او در «نامه هایی از ایوو جیما» می خواست توضیح دهد که جنگ چه چهره هایی دارد.

ایستوود که در فیلم‌های دوران جوانی اش به عنوان یک هفت تیرکش همیشه به راحتی افراد را می کشت می گوید دلش می‌خواهد در فیلم‌هایش پیامی ضدجنگ را منتقل کند. او در فیلم «نابخشوده» که در سال 1992 جایزه اسکار را برد نیز همین پیام را داده است.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود رییورتر، برنده دو جایزه کارگردانی اسکار گفت: برخلاف تصور مردم من از جنگ متنفرم.

مقاله قبلی«جیسون استاتهام» در «‌کارت وایلد» نقش يك بادي گارد را تجربه مي‌كند
مقاله بعدی۲۰ تا ۵۰ میلیون بدهید سربازی را بخرید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.