فیلم «کلوزآپ» از ساخته‌های عباس کیارستمی، محصول 1368 در فهرست منتشرشده از سوی جشنواره فیلم بوسان کره جنوبی از ده فیلم برتر تاریخ آسیا قرار دارد.

 در فهرستی که جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان کره جنوبی به مناسبت بیستمین سالگرد تأسیس این جشنواره از ده فیلم برتر قاره آسیا در تاریخ سینما منتشر کرده است،«داستان توکیو» محصول 1953 ژاپن به کارگردانی یاسوجیرو اوزو در صدر قرار دارد.

دومین فیلم این جدول «راشومون» محصول 1950 به کارگردانی آکیرا کوروساوا از ژاپن و «در حال و هوای عشق» ونگ کاروای محصول سال 2000 از هنگ‌کنگ در رتبه سوم است.

در این جدول (اولین فیلم از) سه‌گانه «آپو» اثر ساتیا جیت رای از هند (شامل سه فیلم «پاترپانجالی» محصول 1955، «آپاراچیتو» محصول 1956 و «دنیای آپو» ساخته شده در 1959) مقام چهارم را به خود اختصاص داده و «شهر اندوه» هو شیائو شین محصول 1989 از کشور تایوان در جایگاه پنجم است.

 رتبه ششم این جدول را «هفت سامورایی» آکیرا کوروساوا از ژاپن محصول 1954 اشغال کرده و «یک روز درخشان‌تر تابستانی» که ادوارد یانگ از کشور تایوان در سال 1991 کارگردانی کرده است، جایگاه هفتم را به خود اختصاص داده است. دو فیلم چینی «بهار در شهر کوچک» ساخته فی مو محصول 1948 و «طبیعت بی‌جان» جیا ژانگ‌که محصول 2006 به‌طور مشترک در مقام هشتم و پس از آنها دو فیلم «کلوزآپ» عباس کیارستمی از ایران که محصول سال 1368 شمسی (1990) است، و «خدمتکار خانه» که کیک کی-یانگ از کشور کره جنوبی در سال 1960 ساخته است، به‌طور مشترک در جایگاه دهم جدول قرار دارند.

635750596611595507

نمایی از فیلم «کلوزآپ»

برنامه «100 فیلم برتر آسیا» کار مشترکی از جشنواره بوسان و مرکز سینمای بوسان است که با کمک 73 کارشناس برجسته سینما اجرا شده است. از جمله این کارشناسان می‌توان به منتقدان سینمایی مانند جاناتان رزنبام، تونی راینز و هاسومی شیگه هیکو و فیلمسازانی مثل بونگ جون هو، محسن مخملباف و آپیچاتپونگ ویراستاکول اشاره کرد.

هر یک از این افراد 10 فیلم را پیشنهاد کرده‌اند و برای فهرست یکصد فیلم برتر، از برآیند نظر آنها 113 فیلم و 106 کارگردان (که برخی از آنها جایگاه مشترک دارند) برگزیده شده‌اند.

جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان قرار است در مورد 10 فیلم برتر (در واقع 11 فیلم که چهارتا از آنها مقام مشترکی دارند) کتابی منتشر کند و این نظرخواهی را هر پنج سال یک بار تکرار کند.

به گزارش آنا به نقل از ورایتی، فیلم کلوزآپ عباس کیارستمی سه سال پیش، در مرداد ماه 1391 در نظرسنجی سایت‌اند ساوند از 846 منتقد،‌ برنامه‌ریز‌ و توزیع‌کننده‌ی فیلم در مقام چهل و دومین فیلم برتر تاریخ سینما در کل جهان قرار گرفته بود.

مقاله قبلیجزئیات اسیدپاشی در کهنوج
مقاله بعدیافزایش تعداد فوتبالیست‌های هپاتیتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.