علی کفاشیان در زمان ریاست خود در فدراسیون فوتبال با فردی قراردادی عجیب امضا کرده که به موجب آن این فرد هماهنگ کننده بازی‌ دوستانه لقب گرفته است!

در چند سال اخیر فوتبال مردان و زنان، فوتسال و تیم‌های رده‌های پایه‌ای کشورمان با کشورهای شرق اروپا خصوصا روسیه، اوکراین و بلاروس دیدارهای تدارکاتی و دوستانه‌ای زیادی را برگزار کرده‌اند که فارغ از بحث کیفیت آنها، سوالی که پیش می‌آید در خصوص چگونگی شرایط برگزاری این دیدارهاست. چرا تیم‌های فوتبال و فوتسال کشورمان در این سال‌ها تعداد زیادی بازی‌ تدارکاتی با کشورها روسیه و اوکراین داشته‌اند؟ دلیل این امر چیست؟

در حاشیه برگزاری این بازی‌های دوستانه، با یک نام روبه‌رو می‌شویم؛ «جعفر ولی‌زاده». این فرد که ارتباط بسیار نزدیکی با علی کفاشیان رئیس پیشین فدراسیون فوتبال دارد، هماهنگ کننده بازی‌های تیم‌های ایرانی با کشورهای یاد شده  است.

ولی‌زاده، ساکن اوکراین بوده و در اکثر مواقع در ایران حضور ندارد. او که به عنوان مشاور فدراسیون فوتبال به فعالیتش در این فدراسیون ادامه می‌دهد، ماهیانه رقمی بیش از 4 میلیون تومان از فدراسیون دریافت می‌کند. این دریافتی در صورتی است که وی حضور چندانی در ایران و ساختمان خیابان سئول ندارد. البته پیش‌تر ولی‌زاده با فدراسیون شنای ایران هم کار می‌کرد. حال سوال اساسی اینجاست، چرا فدراسیون فوتبال در شرایطی که خودش می‌‌تواند از طریق روابط بین‌الملل فعال داخل سیستمش، بازی‌های دوستانه و سایر موارد را هماهنگ کند، پای یک واسطه را به میان آورده است.

طبق عرف در چنین مواردی فرد هماهنگ کننده مبلغی را دریافت می‌کند و حال باید دید این موضوع درباره این فرد هم صدق می‌کند یا خیر اما نکته مهمتر این است که چگونه فردی که در فدراسیون حضور ندارد، این رقم حقوق را دریافت می‌کند. ضمن اینکه مگر یکی از وظایف کمیته بین‌الملل هماهنگ کردن بازی‌های دوستانه نیست؟

گفته شده اعضای خانواده‌ این فرد هم در سفرها همراه او هستند اما این موضوع تایید نشده و اگر چه این موضوع در قرارداد او نیامده و باید دید این اتفاق افتاده است یا خیر.

به گزارش تسنیم؛ در نهایت باید دید کفاشیان و البته تاج چه پاسخی برای این کار دارند.

همچنین سایت تسنیم مدعی شده است که مستنداتی در رابطه با این موضوع در اختیار دارد.

مقاله قبلیتاریخ اکران «آکوامن» اعلام شد
مقاله بعدیاسامی بازیکنان تیم ملی فوتبال اعلام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.