باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا دیشب چهارشنبه هشتم آوریل با رییس مجلس سنای آمریکا و همچنین رییس کمیسیون امور خارجۀ سنای این کشور در خصوص توافق نهایی برای جلوگیری از دستیابی دولت جمهوری اسلامی به سلاح اتمی گفتگو کرد.

“باب کارکر”، رییس سنای آمریکا از حزب جمهوری خواه و “بن کاردن” رییس کمیسیون امور خارجۀ سنای آمریکا از حزب دموکرات سرگرم تهیه طرح قانونی هستند که به موجب آن هرگونه توافق اتمی میان آمریکا و متحدانش، از یک طرف، و دولت جمهوری اسلامی ، از طرف دیگر، باید موافقت کنگرۀ آمریکا را نیز جلب کند.

قرار است کمیسیون امور خارجۀ سنای آمریکا هفتۀ آینده این طرح را به رأی بگذارد. به موجب این طرح کنگرۀ آمریکا شصت روز فرصت خواهد داشت تا توافق احتمالی میان آمریکا و متحدانش با دولت جمهوری اسلامی  را تأئید یا رد کرده یا در مورد آن موضعی اتخاذ نکند.

باراک اوباما مخالفت خود را با این طرح در شکل کنونی اش اعلام کرده و گفته است که چنین لایحه ای را در صورت تصویب شدن وتو خواهد کرد. به گفتۀ جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفید، رییس جمهوری آمریکا دیروز با رییس سنای این کشور در خصوص تعهدات ایران به منظور محدود کردن برنامۀ اتمی اش گفتگو کرده است.

در این گفتگو باراک اوباما ضمن قدردانی از ابتکار باب کارکر بار دیگر گفته است که توافق نهایی بر سر برنامۀ اتمی جمهوری اسلامی  بهترین وسیله برای جلوگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی است. دفتر رییس سنای آمریکا ضمن تأئید این گفتگو از اظهار نظر در مورد آن خودداری کرده است.

در این حال، ایهود باراک، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، در اظهاراتی جداگانه مدعی شد که نابودی تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی بیشتر به یک عملیات برق آسا نظیر نابودی اسامه بن لادن شباهت دارد و ساعاتی بیش به درازا نخواهد کشید. ایهود باراک همچنین گفته است که نابودی تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی  یک شبه می تواند صورت بپذیرد و جمهوری اسلامی ایران به جز حمله به اسرائیل قادر به انجام واکنش دیگری نیست.

یه گزارش خبرگزارش فرانسه؛ وزیر دفاع پیشین اسرائیل در جای دیگری از سخنانش افزوده است که دولت باراک اوباما از نابودی تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی به عنوان “جنگ” یاد می کند و در تصور مردم آمریکا چنین اتفاقی، جنگ های طولانی مدت عراق و افغانستان را تداعی می کنند که سال ها به درازا کشیدند. وزیر دفاع پیشین اسرائیل سپس گفت که آمریکا از چنان امکانات و قدرت نظامی برخوردار است که می تواند یک شبه و در حمله ای برق آسا زیرساخت های اتمی جمهوری اسلامی  را نابود کند بی آنکه این کشور بتواند واکنش چندانی از خود نشان بدهد.

مقاله قبلیفرزندخواندگی یا برده داری جنسی اسلامی؟
مقاله بعدیخامنه ای: با تفاهم اتمی نه موافقم، نه مخالف
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.