در سال ۲۰۱۸، اخترشناسان ناسا اولین شواهد یخ آب را در ماه پیدا کردند.

یخ که در کف دهانه‌های سیاه و سفید در قطب‌های شمالی و جنوبی ماه کمین کرده بود، در سایه‌ای همیشگی محبوس شده و ظاهراً برای میلیون‌ها سال از اشعه‌های خورشید دور مانده بود.

با این حال، کشف یخ آب با یک راز تازه همراه بود. در حالی که این دهانه‌های قطبی از نور مستقیم خورشید محافظت می‌شوند، اما در برابر باد خورشیدی، امواج ذرات باردار که با سرعت صدها مایل در ثانیه از خورشید فوران می‌شوند، محافظت نمی‌شوند.

پل لوسی، دانشمند علوم سیاره‌ای در دانشگاه هاوایی گفت: «این باد یونیزه بسیار فرساینده است و باید مدت‌ها پیش یخ‌های ماه را از بین می‌برد و بر خلاف زمین، ماه دیگر یک سپر مغناطیسی برای محافظت از آن در برابر این ذرات باردار ندارد.»

پس چگونه یخ‌های قطبی ماه زنده مانده‌اند؟ یک نقشه جدید از قطب جنوبی ماه و حفره‌های عجیب میدان مغناطیسی که در آنجا قرار دارند، ممکن است پاسخی را ارائه دهد.

در تحقیقی که ماه گذشته در کنفرانس علوم قمری و سیاره‌ای ارائه شد، دانشمندان دانشگاه آریزونا نقشه ناهنجاری‌های مغناطیسی یعنی مناطقی از سطح ماه که حاوی میدان‌های مغناطیسی غیرمعمول قوی هستند، را به اشتراک گذاشتند که در قطب جنوب ماه پاشیده شده‌اند. این ناهنجاری‌ها که برای اولین بار در طول ماموریت‌های آپولوهای ۱۵ و ۱۶ در دهه ۱۹۷۰ شناسایی شدند، گمان می‌رود بقایای سپر مغناطیسی باستانی ماه باشند که احتمالا میلیاردها سال پیش ناپدید شده‌اند.

ناهنجاری‌های مغناطیسی با چندین دهانه قطبی بزرگ همپوشانی داشته که در سایه دائمی قرار دارند و ممکن است حاوی رسوبات یخی باستانی باشند.

به گفته محققان، این ناهنجاری‌ها ممکن است به‌عنوان سپرهای مغناطیسی کوچکی عمل کنند که از یخ آب ماه در برابر بمباران مداوم باد خورشیدی محافظت می‌کنند.

رسانه‌های علمی به نقل از وب‌سایت اسپیس نوشتند؛ لون هود، دانشمند سیاره‌شناسی در دانشگاه آریزونا گفت: «این ناهنجاری‌ها می‌توانند باد خورشیدی را منحرف کنند. ما فکر می‌کنیم که آنها می‌توانند در محافظت از مناطق دائماً سایه‌دار بسیار مهم باشند.»

در تحقیقات صورت گرفته، محققان ۱۲ نقشه منطقه‌ای از قطب جنوب ماه را ترکیب کردند که در ابتدا توسط فضاپیمای کاگویا ژاپن ثبت شده بود.

آنها با در دست داشتن نقشه ترکیبی خود مشاهده کردند که ناهنجاری‌های مغناطیسی با حداقل دو دهانه در سایه دائمی در قطب جنوبی ماه همپوشانی دارند.

محققان در ارائه نتایج گفتند، در حالی که این ناهنجاری‌ها تنها کسری از قدرت میدان مغناطیسی زمین هستند، اما همچنان می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی بمباران یونی باد خورشیدی را منحرف کنند. این می‌تواند کلید یخ آب طولانی‌مدت در ماه باشد.

مقاله قبلیجلوگیری از توافق هسته‌ای با جمهوری اسلامی با شکایت حقوقی علیه دولت بایدن
مقاله بعدیسربازگیری 18 هزار کودک توسط شبه‌نظامیان حوثی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.