تل قلعه سیف آباد یکی از مهمترین سایت‌های باستان شناسی فارس است که کاوش‌های باستان‌شناسی این محوطه تاریخی از ابتدای مهر ماه جاری زیر نظر اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی وگردشگری فارس توسط رضا نوروزی، پارسا قاسمی و عزیزالله رضایی از کارشناسان باستان شناس استان آغاز ومطالعات تکمیلی آن همچنان ادامه دارد.

«مصیب امیری» با بیان اینکه بررسی‌های اولیه نشان داد که تل قلعه بخشی از یک محوطه ساسانی است که بیش از 100 هکتار وسعت دارد و در سطح آن تعدادی تپه کوچک دیگر، بنا و آثار شاخص وجود دارد گفت:«مهمترین ویژگی کاوش ها واکتشافات بدست آمده در این سایت کشف تعداد زیادی اثر مهره های گلی ویافت شدن دانه های خرما در خمره های بدست آمده در داخل فضاهای معماری است که در نوع خود یکی از پدیده های نادر در باستان شناسی دوره ساسانی است که برای نخستین در کاوشهای باستان شناسی از این محوطه یافت شده است و نشان دهنده این است که این محوطه در جمع آوری و صادرات این محصول نقش اساسی داشته و تل قلعه یک مرکز فعال اقتصادی و بازرگانی دوره ساسانی بوده است و نقش اساسی در تبادلات اقتصادی و بازرگانی ایفا می­کرده است».

مدیر کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی وگردشگری فارس در ادامه گفت: آنچه در طی یک فصل کاوش در این محوطه یافت شد اثر مهر های گلی فراوانی است که بعد از قصر ابونصر و تخت سلیمان بیشترین تعداد را داراست و نشان دهنده اهمیت تجاری و اقتصادی این محوطه است که امید است با مطالعه مواد فرهنگی به‌دست‌آمده از این محوطه به خصوص اثر مهرهای گلی ارتباطات اقتصادی این محوطه با دیگر نقاط امپراتوری ساسانی مشخص شود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از خبرگزاری میراث‌فرهنگی؛  امیری همچنین به تنوع فراوان سفال های ساسانی بدست آمده از این سایت بزرگ ساسانی اشاره کرد وگفت : سفال های بدست آمده در محوطه نشان دیگری از تبادل و فعالیت های اقتصادی در این منطقه است و علاوه بر سفال ظروف شیشه ای، فلزی و سنگی زیادی از این محوطه یافت شده که در نوع خود نادر است و بقایای معماری آشکارشده در این فصل از کاوش شامل فضاهای کوچک است که دیوارهای حمال آن از مصالح سنگ و گچ و دیوارهای داخلی آن از مصالح خشت و آجر است.

محوطه تل قلعه سیف‌آباد به فاصله 500 متری شمال روستای سیف‌آباد کازرون واقع‌شده است این محوطه در سال 1362 درنتیجه انتقال لوله گاز از کازرون به شیراز به‌طور اتفاقی نمایان و بخش میانی آن به دلیل انتقال لوله گاز تخریب می­شود. در سال 1385 در راستای بررسی‌های باستان‌شناسی منطقه کازرون این محوطه توسط پارسا قاسمی مورد بررسی دقیق قرار گرفت و محوطه با کد 92 ثبت گردید.
به دلیل اهمیت این محوطه از جنبه پژوهشی وباستان شناسی کاوش در این محوطه توسط اداره کل میراث فرهنگی فارس از اواسط مهرماه امسال آغاز و در حال حاضر ادامه دارد.

مقاله قبلیکشف دیوار خشتی پیش از قاجار در دولاب تهران
مقاله بعدیقیمت نفت به پائین ترین سطح در 50 ماه اخیر رسید!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.