اخترشناسان یک منظومه خورشیدی حاوی سیاره ای که تقریبا یک میلیون سال طول می کشد تا مدارش را کامل می کند کشف کرده اند.

این سیاره از نوع غول های گازی – مشابه مشتری و کیوان – یک تریلیون کیلومتر (هزار میلیارد کیلومتر) از ستاره مرکزی فاصله دارد یعنی مدار آن ۱۴۰ برابر پهن تر از مدار پلوتون است.

در سال های اخیر تعداد خیلی اندکی سیاره، چنین دور از ستاره مرکزی، پیدا شده اند.

جزئیات کشف تازه در نشریه انجمن نجوم رویال بریتانیا چاپ شده است.

جرم این سیاره (با نام رسمی 2MASS J2126-8140) دوازده تا پانزده برابر مشتری است.

دکتر سایمون مورفی از دانشگاه ملی استرالیا (ای ان یو) گفت:‌ “کاملا شگفت زده شدیم که سیاره ای با این جرم کم در این فاصله دور از ستاره مرکزی پیدا می کنیم.”

جرم سیارات گازی نسبت به حجم آنها کم است.

دکتر مورفی گفت:‌ “امکان ندارد که نحوه شکل گیری این سیاره مثل سیارات منظومه شمسی ما، از یک قرص بزرگ گرد و غبار، بوده باشد.”

این منظومه از نظر پهنا تقریبا سه برابر بزرگترین منظومه ای است که قبلا کشف شده بود.

این ستاره و سیاره اش در جریان مطالعه ستارگان جوان و کوتوله های قهوه ای در همسایگی ما در کهکشان راه شیری پیدا شدند.

وقتی اعضای تیم دریافتند که هر دو این اجرام در فاصله مشابهی از زمین قرار دارند – حدود ۱۰۰ سال نوری – حرکات آنها در فضا را مقایسه کردند و متوجه شدند که با هم حرکت می کنند.

دکتر مورفی توضیح داد:‌ “به گمان ما اینها ۱۰ تا ۴۵ میلیون سال قبل از الیاف گازی متراکم در فضا تشکیل و به یک سو رانده شدند.”

به گزارش بی بی سی؛ “بعید است این دو از زمان تشکیل در محیطی فشرده بوده باشند. قوه گرانش میان آنها چنان سست است که هر ستاره ای در آن اطراف به راحتی می توانسته مدار آنها را کاملا به هم بزند.”

مقاله قبلیبه مبارزان سوری مخالف مذاکرات ژنو؛ آنچه را می خواهید طی مذاکره بدست آورید، نه قبل از آن
مقاله بعدیچه کسی از «نبرد من» می‌ترسد؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.