محققان نشانه هایی از یک قاره باستانی گمشده زیر جزیره موریس یافته اند.

کریستال های جدیدی که از گذاره های آتش فشانی جزیره موریس کشف شده اند میلیاردها سال قدیمی تر از خود این جزیره هستند. دانشمندان تصور می کنند آنها بازمانده یک قاره کوچک به نام مائوریتیا هستند.

این قاره گمشده زمانی به ماداگاسکار و هندوستان متصل بوده که ابرثاره گوندوانا(Gondowana) را تشکیل می داده اند. اما از حدود ۸۴ میلیون سال قبل زیر اقیانوس آرام ناپدید شده است.  

به هرحال با این کشف دانشمندان متوجه شده اند آنچه که به نظر می رسد بخشی از مائوریتا باشد به وسیله آتش فشان های باستانی لایروبی شده و اکنون زیر زمین مخفی شده است.

لویس آشوال از دانشگاه میتوانرسرند در جنوب آفریقا می گوید: زمین از دو بخش پیر و جوان تشکیل شده؛ قاره ها قدیمی و اقیانوس ها که جوان هستند. موریس یک جزیره است که در آن هیچ سنگی با قدمت بیش از ۹ میلیون سال وجود ندارد. اما ما با مطالعه صخره های جزیره به زیرکون دست یافتیم که عمر آن بیش از سه میلیارد سال است.

 هرچند این جزیره عمر زیادی ندارد اما حدود ۸تا ۹ میلیون سال قبل به وسیله موادمذاب آتش فشانی عظیم زیر دریا به وجود آمده است.

به گزارش مهر به نقل از ساینس آلرت، موریس جزیره ای کوچک در فاصله دو هزار کیلومتری جنوب شرق  قاره آفریقا است.

مقاله قبلیخادم الشریعه کاندیدای ورزشکار اخلاق سال ۲۰۱۶ جهان شد
مقاله بعدیلئوناردو دی‌کاپریو با «دست سیاه» از راه می‌رسد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.