باستان‌شناسان موفق به کشف مومیایی موسوم به «زیبای خفته» در نزدیکی آب‌‌انباری در روسیه شدند که قدمت آن به دو هزار سال قبل بازمی‌گردد.

این مومیایی دو هزار ساله با لباس‌هایی باشکوه و هدایایی گرانبها برای زندگی پس از مرگ به خاک سپرده شده بود.

بقایای دو هزار ساله زیبای خفته در نزدیکی آب‌انباری در روسیه پیدا شده است. این زن در حالی به خاک سپرده شده که دامنی ابریشمی به تن داشته و کیسه‌ای از میوه بلوط روی سینه‌اش قرار داشته است. زیبای خفته به صورت اتفاقی مومیایی شده است، درواقع این سنگ قبر غیرقابل نفوذ آرامگاهش بوده که باعث شده است بدن این زن به صورت طبیعی حفظ شود.

تعدادی وسیله ارزشمند در قبر زیبای خفته پیدا شده است؛ از جمله یک سگک کمربند مزین به سنگ زینتی که روی کمربندی از جنس مهره قرار دارد. همچنین یک آینه که به سبک چینی‌ها ساخته شده در جعبه لوازم آرایش این مومیایی پیدا شده است. دانشمندان بر این باورند که این وسایل در کنار این مومیایی گذاشته شده‌اند تا در زندگی پس از مرگ همراه او باشند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که این مومیایی متعلق به یک زن «هون» جوان بوده است. هون‌ها یا هون‌های زرد قومی صحراگرد از مغولستان، از نژاد مغول و ترکمن، بودند که در سده‌های چهارم و پنجم میلادی به سوی غرب مهاجرت کردند.

محققان امیدوارند با تحقیقات بیشتر روی زیبای خفته، اطلاعات بیشتری درباره زندگی این زن کسب کنند.

636653514427746725

قبر این زن در ساحل رودخانه «ینیسی» در نزدیکی یک آب‌انبار پیدا شده است.

به گفته باستان‌شناسان، قسمت پایینی بدن این مومیایی به خوبی حفظ شده است. زیبای خفته یک مومیایی کلاسیک نیست؛ در واقع روی قبر این زن با یک سنگ به طور کامل پوشانده شده بود که این امر منجر شد فرآیند مومیایی شدن به صورت طبیعی رخ دهد.

در فرآیند مومیایی طبیعی بافت‌ها، اندام‌ها و دیگر اجزای بدن بدون استفاده از مواد شیمیایی سالم حفظ می‌شوند. این فرآیند نادر فقط در شرایط خاصی اتفاق می‌افتد؛ مانند شرایط جوی فوق‌العاده سرد یا فوق‌العاده خشک یا عدم وجود اکسیژن در محیط.

به گزارش آنا از DailyMail، در نزدیکی بقایای زیبای خفته گلدانی به سبک هون‌ها پیدا شده است؛ دانشمندان معتقدند که این زن عضوی از گروه عشایری هون‌ها بوده است. هون‌ها بین قرن چهارم تا ششم میلادی در اروپای مرکزی و آسیا حکمفرما بودند.

مقاله قبلیکوین کاستنر بار دیگر کابوی شد
مقاله بعدیساخت مراکز پناهجویی در خارج از اتحادیه اروپا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.