یک مومیایی بسیار سالم که شباهت زیادی به خودنگاره مشهور ونسان ون‌گوگ نقاش مشهور هلندی دارد، در کلیسایی باستانی در اسپانیا کشف شد.

 اين موميايي كه هويت واقعي‌اش ناشناخته‌است، يكي از 30 جسد موميايي شده‌اي است كه حين عمليات ترميم كليساي عروج مريم در روستاي كوئينتو در نزديكي زاراگوزا كشف شده‌اند.

اين موميايي‌ها كه برخي از آنها در شرايط بسيار خوبي به‌سر مي‌برند، در سال 2011 در درون تابوت‌هايي چوبي و نيمه‌باز در كف كليسا كشف شدند. تمامي اين موميايي‌ها كه به تعدادي بزرگسال و كودك تعلق دارد، درون پارچه‌هايي پيچيده شده و درون نمازخانه كليسا قرار داده شدند تا روي آنها ازمايش انجام گيرد.

سرانجام در سال 2014 برنامه‌اي براي مطالعه روي اين موميايي‌ها آغاز شد و لابراتواري براي انجام اين پژوهش در محل كليسا راه‌اندازي شد. اين پروژه هنوز ادامه‌دارد و محققان موسسه پژوهش‌هاي علمي روي موميايي‌ها در مادريد مي‌گويند درحال مطالعه روي پنج موميايي، دو بزرگسال و سه كودك هستند.

براساس لباس‌هاي اين موميايي‌ها كه به دراثر فرايند‌هاي طبيعي موميايي شده‌اند،‌ مي‌توان گفت اين افراد به اواخر قرن هجدهم ميلادي و اواسط قرن نوزدهم تعلق دارند. برخي از موميايي‌هاي مرد لباس راهبان را به تن دارند. به گفته محققان در اسپانيا رايج بوده‌است كه افراد براساس عادات مذهبي‌شان تدفين شوند،‌از اين رو لزوما به تن داشتن لباس راهب به معني راهب بودن آنها نيست. راهبان واقعي با پاي برهنه دفن مي‌شدند.

به گفته محققان بيشتر موميايي‌ها هنوز مو دارند و ريش صورت آنها به خوبي حفظ شده‌است. از آنجايي كه موميايي‌ها در مكاني خشك قرار داشته‌اند، به خوبي حفظ شده‌اند. موميايي كه به موميايي ون‌گوگ شهرت يافته‌است، در سن 40 سالگي از دنيا رفته و يكي از افرادي است كه با لباس راهبان به خاك سپرده شده‌است،‌با اين‌همه اطلاعات زيادي درباره او،‌نوع بيماري و علت مرگش در دست نيست.

دانشمندان براي تعيين هويت اين موميايي در انتظار آناليز داده‌هايي هستند كه براي چندين مركز بين‌المللي در ايتاليا، كره، نبراسكا و برزيل ارسال كرده‌اند. محققان مي‌گويند در منطقه آراگون كه كوئينتو بخشي از آن است، چندين بيماري مسري پخش شده‌است. در قرن 18 ميلادي تب زرد و آبله اين منطقه را مورد هجوم قرار داد و در قرن نوزدهم وبا جان بسياري از انسان‌ها را گرفت. بررسي بافت نرم استخوان موميايي‌هايي كه در وضعيت مناسبي به سر مي‌برند مي‌تواند علت مرگ آنها را مشخص سازد.

با اين‌همه بالا بودن تعداد موميايي كودكان در اين منطقه به معني شيوع نوعي بيماري همه‌گير است. اين كودكان 6 تا 9 ماهه و هفت ساله بوده‌اند.

 به گزارش همشهری به نقل از ديسكاوری، قرار است نتايج اين تحقيقات در كنگره جهاني مطالعات موميايي كه در ماه اگوست در ليماي پرو برگزار خواهد‌شد، اعلام شود. تا آن زمان دانشمندان اميدوارند بتوانند نامي را براي موميايي ون‌گوگ انتخاب كنند و اطلاعات بيشتري درباره زندگي او به دست آورند.

www.christiantoday.com

مقاله قبلیمصوبه جدید شورای عالی فضای مجازی: اطلاعات کاربران ایرانی تلگرام باید به داخل کشور منتقل شود
مقاله بعدیهمایون شجریان خواننده اپرای «خیام» شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.