خسارت ناشی از زلزله کشنده مکزیک منجر به کشف معبدی در دل یک هرم شده است که احتمال می‌رود قدیمی‌ترین معبد دوره پیش اسپانیایی باشد.

به گفته باستان‌شناسان، خسارت وارده به هرمی متعلق به دوره پیش اسپانیایی در مرکز مکزیک باعث کشف معبدی مخفی درون این هرم شده است.

19 سپتامبر سال گذشته زلزله‌ای در مکزیکو سیتی رخ داد که باعث تخریب یکی از هرم‌های دوره پیش اسپانیایی در این منطقه شد. دانشمندان در حال بررسی میزان آسیب وارده به ساختمان هرم «تئوپانزولکو» با ابزارهای راداری بودند که متوجه معبدی شش در چهار متری شدند.

این هرم و معبد پنهان داخل آن در شهر تنوچتیتلان قرار دارند. شهر تنوچتیتلان در زمان ورود اسپانیایی‌ها یعنی در حدود سال ۱۵۰۰ میلادی ۲۰۰ هزار نفر جمعیت داشت و یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان بود.

معبد داخلی کوچک‌تر و قدیمی‌تر است و قدمت آن به 1150 تا 1200 میلادی می‌رسد. یافته‌های اخیر می‌تواند تاریخچه هرم تئوپانزولکو و این منطقه را تغییر دهد.

باربارا کنیسزا، سرپرست این حفاری، در این باره می‌گوید: «کشف این معبد به این معنا نیست که سبک معماری مکزیکی‌ها در این منطقه بدین شکل بوده است. درواقع این سازه الهام‌بخش مکزیکی‌ها برای ساخت تمپلو مایور در شهر تنوچتیتلان بوده است».

به گفته وی، در فرهنگ‌های پیش اسپانیایی ساخت یک معبد روی معبد دیگر کاملا رایج بوده است.

به گفته باستان‌شناسان، معبد پنهان حدود دو متر پایین‌تر از کف هرم قرار دارد و از نظر ساختاری شباهت زیادی به معبد فعلی دارد. باستان‌شناسان بقایای سرامیکی و زغال سنگ در این معبد کشف کرده‌اند که احتمالا در مراسم‌های مذهبی استفاده می‌شده است.

به گزارش آنا از Dailymail، به گفته تیم تحقیقاتی این معبد می‌تواند قدیمی‌ترین معبد تئوپانزولکو باشد.

مقاله قبلی«فغانی،‌ سخندان و منصوری»؛ قاب ماندگار ایرانی
مقاله بعدیجمهوری اسلامی از طریق خاک عراق برای بشار اسد سلاح ارسال می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.