محققان قدیمی‌ترین ابزار جهت‌یابی دریایی را از کشتی کشف کردند که در سال ۱۵۰۳ میلادی غرق شد.

قدیمی‌ترین ابزار جهت‌یابی دریایی از بقایای کشتی غرق شده‌ای در ساحل عمان کشف شد. این کشتی در سال ۱۵۰۳ در پی یک تندباد شدید غرق شد.

باستان‌شناسان معتقدند این ابزار جهت‌یابی که به آن «استروبیا» نیز گفته می‌شود، به عصر اکتشاف تعلق داشته که موقعیت خورشید در سفرهای اقیانوسی را می‌سنجیده است.

به هرحال این استروبیا قطری حدود ۱۷/۵ سانتی‌متر و ضخامتی کمتر از ۲ میلی‌متر دارد.

636445360608093692

هنگامی که محققان آن را کشف کردند، هیچ نشانه‌ای روی شی وجود نداشت. اما دانشگاه وارویک این دیسک را اسکن کرد و متوجه شد دندانه‌هایی در لبه آن وجود دارد که هرکدام پنج درجه با دیگری فاصله دارند. دریانوردان با کمک این دندانه‌ها ارتفاع خورشید هنگام ظهر در افق را اندازه می‌گرفتند. به این ترتیب موقعیت خود را برای مسیر یابی مشخص می‌کردند.

به گزارش مهر؛ این وسیله همچنین دارای نشان دون مانوئل اول پادشاه پرتغال (۱۴۹۵تا ۱۵۲۱ میلادی) است.

مقاله قبلیکشف بقایای موجودی مارمولک مانند
مقاله بعدیکشف دیوارهای شهر مردگان که با زبان رمزی تزئین شده‌است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.