محققان به تازگی حشره‌ای کشف کرده‌اند که از 100 میلیون سال پیش تا به امروز در داخل قطعه‌ای کهربا به دام افتاده و به هیچ‌کدام از حشراتی که تاکنون بر روی زمین دیده شده‌اند شبیه نیست.

 این حشره عجیب که Aptenoperissus burmanicus نامیده شده ترکیبی از چندین مخلوق دیگر است، به همین خاطر می‌توان آن را “فرانکشتاین” دنیای حشرات لقب داد. صورت این حشره شبیه زنبور است اما بال ندارد، پاهای آن شبیه ملخ‌هاست و شاخک‌های مورچه و بدن سوسری‌ها را دارد.

محققان می‌گویند وقتی برای اولین‌بار به این حشره نگاه کرده‌اند هیچ ایده‌ای درباره این که این حشره واقعا چیست نداشته‌اند.

جورج پوینار پروفسور و محقق دانشگاه ایالت اورگان که در این پژوهش همکاری داشته است می‌گوید: این حشره ظاهری خشن و تنومند دارد و می‌توان تصور کرد که نیش بسیار دردناکی داشته است.

وی می‌گوید: ما در نهایت مجبور شدیم خانواده جدیدی برای این حشره ایجاد کنیم، زیرا با هیچ‌یک از گونه‌ها و خانواده‌هایی که از پیش می‌شناختیم همخوانی نداشت.

محققان این حشره ماده شگفت‌انگیز را در دره هوکاوانگ در میانمار در حالی کشف کردند که در داخل قطعه‌ای کهربا به دام افتاده بود. محققانی که در این منطقه مشغول انجام کارهای تحقیقاتی هستند تاکنون صدها موجود دیگر را پیدا کرده‌اند که در داخل کهربا حفظ شده و همگی متعلق به عصر کرتاسه هستند.

با کشف این حشره، پژوهشگران با چندین متخصص مشورت کردند و در نهایت همگی از این که این حشره مخلوطی از چند موجود دیگر است شگفت‌زده شده بودند.

در نهایت محققان خانواده جدیدی به نام Aptenoperissidae برای رده‌بندی اینگونه معرفی کردند و آن را در راسته Hymenoptera قرار دادند. به این ترتیب می‌توان گفت که این گونه جدید به اعضای راسته بال غشایی تعلق دارد که زنبورها و زنبورهای عسل را در بر می‌گیرد.

پوینار می‌گوید: اگر روی پاهای عقبی قوی این حشره تمرکز کنید می‌گویید که بله، این حشره یک نوع ملخ است. اما شاخک‌هایش شبیه شاخک مورچه هستند و بدن زمختش آن را بیشتر شبیه سوسری‌ها کرده است. صورت این حشره بیشتر شبیه زنبورهاست و ما در نهایت به این نتیجه رسیدیم که احتمالا باید نوعی حشره بال غشایی باشد.

هر چند محققان اطلاعات چندانی درباره سبک زندگی این موجود عجیب ندارند، اما تصور می‌کنند که این حشره احتمالا بر روی زمین می‌خزیده و از نیشش برای شکار نوزاد حشرات استفاده می‌کرده است.

 به گزارش ایسنا و به نقل از لایو ساینس،این مقاله در مجله journal Cretaceous Research به چاپ رسیده است.

مقاله قبلیضد خواب هوشمند برای رانندگان بیابان و خیابان
مقاله بعدییک جایزه اسپانیایی برای «فروشنده»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.