باستان‌شناسان موفق به کشف نوعی سیب‌زمینی با قدمتی بیش از 10000 سال در ایالت یوتا واقع در آمریکا شدند.

همانطور که در گذشته کندوکاو می‌کنیم و با یافته‌های غیرعادی باستان‌شناسی روبه‌رو می‌شویم که همیشه باعث شگفتی‌مان می‌شوند، مانند این گرانول سیب زمینی ماقبل تاریخ در یوتا پیدا شده است و به گفته متخصصان قدمت آن به 10900 سال پیش بازمی‌گردد.

دقیق‌تر بگوییم که این یافته‌ها دانه‌های نشاسته از گیاه «سولانوم جاماسی» است که سیب‌زمینی‌های کوچکی تولید می‌کند و می‌تواند به ما کمک کند تا سیب‌زمینی‌های امروزی را در مقابل خشکسالی و بیماری مقاوم‌تر کنیم.

همچنین با توجه به اظهارات مورخان درباره رژیم غذایی و روش‌های پخت و پز استفاده شده توسط پیشینیان، به نظر می‌رسد این اولین نمونه از گیاه سیب‌زمینی خوردنی است که در آمریکای شمالی پدیدار شده است.

لیزبث لودربک، سرپرست ارشد این مطالعه از دانشگاه یوتا، در این باره گفت: «این سیب‌زمینی باستانی از اهمیت بالایی برخوردار است، نه تنها به این دلیل که گیاه خوراکی از گذشته است بلکه به این دلیل که منبع غذایی محتمل برای آینده محسوب می‌شود».

سیب‌زمینی‌های گیاه «سولانوم جاماسی» یا سیب‌زمینی وحشی، شباهتی به سیب‌زمینی‌های امروزی ندارد. جالب است بدانید سیب‌زمینی‌های امروزی، با نام علمی «سولانوم توبرسوم»، 7000 سال پیش در آمریکای جنوبی اهلی شده است.

با وجود اینکه سیب‌زمینی‌های وحشی نادر هستند اما هنوز هم در یوتا رشد می‌کنند و افراد محلی از آن استفاده می‌کنند؛ این گیاه بعد از طبخ، طعم و بوی آجیل مانندی دارد.

این دانه‌های نشاسته در ابزارآلات آشپزی سنگی در حفاری سایت «شلتر کریک نورث» کشف شد. دانشمندان که در ابتدا سردرگم شده بودند با استفاده از میکروسکوپ دریافتند که دایره‌‌های متمرکز روی دانه تنها با گیاه «سولانوم جاماسی» مطابقت نشان می‌دهد.

می‌دانیم که این نوع سیب‌زمینی مورد استفاده قبایل بومی آمریکا از جمله آپاچی‌، ناواهو و هوپی بوده است. سیب‌زمینی وحشی بسیار مغذی است. همچنین نسبت به سیب‌زمینی‌های مدرن، حاوی پروتئین، زینک، کلسیم و آهن بیشتری است.

در یوتا گیاه سیب‌زمینی تنها در مکان‌های ایزوله و در نزدیکی سایت‌های حفاری باستان‌شناسی کشت می‌شوند، این امر نشان می‌دهد که گونه توبرسوم توسط مهاجران به این منطقه آورده شده است.

به گزارش آنا به نقل از ScienceAlert،این اطلاعات به باستان‌شناسان و مورخان کمک می‌کند تا مطالعات در زمینه پیدایش حیات را دقیق‌تر پیش ببرند. همچنین دانشمندان می‌خواهند گیاه سولانوم جاماسی برای نسل‌های آینده نیز باقی بماند چرا که ژن‎های این سیب‌زمینی مقاومت زیادی در برابر خشکسالی و بیمارهای آفتی از خود نشان می‌دهد.

مقاله قبلیمراجعات مردمی در مجلس لغو می‌شود
مقاله بعدینیروهای نظامی آمریکا در سوریه نیز ” آتش به اختیار ” شدند !!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.