اخترشناسان می‌گویند موفق به کشف ردپای یکی از قدیمی‌ترین ستاره‌هایی شده‌اند که در جهان هستی شکل‌گرفته‌است.

مدل‌هاي نظري پيش‌بيني كرده‌اند كه برخي از اولين ستاره‌هاي جهان صدها بار بزرگتر از خورشيد بوده‌اند، اما هيچ مدرك واضح و مشخصي مبني بر حقيقي بودن اين مدل‌ها تاكنون مشاهده نشده‌بودند.

اما اكنون دانشمندان رصد‌خانه ملي ژاپن موفق به كشف ردپاي جرمي ستاره‌اي و باستاني شده‌اند كه از ساختار شيميايي منحصر‌به فردي برخوردار است. به گفته اخترشناسان اين ستاره كاملا بي‌نظير است و از ساختار شيميايي عجيب و غريبي برخوردار است كه تاكنون در ميان ستاره‌ها مشاهده نشده‌است.

در چند صد ميليون سال اول پس از انفجار بزرگ يا مهبانگ، جهان تنها تركيبي از هيدروژن و هليوم بوده‌است، بدون هيچ ساختار، ستاره و يا حتي سياه‌چاله‌اي. جهان اوليه جهاني بدون نشانه و كسل‌كننده بوده است، تا زماني كه اولين ستاره در آن به‌وجود آمده و بنيان آن را تغيير داده‌است.

به گزارش همشهری به نقلل از BBC؛ به گفته ولكر بروم از دانشگاه تگزاس، چگونگي وقوع اين پديده . متحول شدن جهان اوليه و تبديل شدن آن به ساختاري پيچيده وابستگي عميقي به جرم اولين ستاره‌هايي دارد كه در جهان ايجاد شده‌اند. گداخت‌هاي هسته‌اي كه در هسته اين اولين ستاره‌هاي جهان آغاز شده‌اند عناصري سنگين‌تر را نسبت به امروز ايجاد مي‌كرده‌اند. اين ستاره‌ها به تدريج مرده‌اند و ابرنواختراني ايجاد كرده‌اند كه اين عناصر سنگين را در سرتاسر فضا پراكنده ساخته‌اند.

نسل دوم ستاره‌ها از گازهايي متولد شدند كه داراي عناصري به‌جز هليوم و هيدروژن بودند. ستاره‌اي كه توسط دانشمندان ژاپني كشف شده SDSS J0018-0939 نام دارد و ميزان آهن موجود در آن هزار بار كمتر از ميزان آهن موجود در خورشيد است. اين ستارگان را اخترشناسان ستاره‌هاي كم‌فلز مي‌نامند.

اخترشناسان با كمك گرفتن از تلسكوپ سوبارو و به واسطه تجزيه نور به طول‌موج‌هاي مختلفش، طيف‌هايي با وضوح بالاي تصويري را از 150 ستاره موجود در اين نمونه كشف شده ايجاد كردند و دريافتند يكي از ستاره‌هاي حاضر در كهكشان راه شيري از ساختاري كاملا عجيب برخوردار است.

زمني كه نور تجزيه شد، تعدادي از رنگ‌ها ناپديد شدند كه هريك نمايانگر طول‌موجي بودند كه عنصري خاص قادر به جذب آنها است. به اين شكل دانشمندان مي‌توانند نوع عناصر موجود در ستاره‌ها را تعيين كنند. فراواني آهن و كم بودن قابل توجه عناصري مانند باريوم و استرونتيوم در اين ستاره از نشانه‌هاي قديمي بودن آن به شمار مي‌روند.

مقاله قبلیایران را چرا باید دوست داشت؟ مقاله ای از محمّدعلی فروغی
مقاله بعدیتهدیدها و فرصت های پیش روی ترکیه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.