دانشمندان دانشگاه پرینستون به رهبری «علی‌ یزدانی» ذره‌ای را مشاهده کرده‌اند که همزمان مانند ماده و ضدماده عمل می‌کند.

این دستاورد علمی می‌تواند به ساخت رایانه‌های قدرتمند مبتنی بر مکانیک کوانتومی بیانجامد.

یزدانی و همکارانش با استفاده از یک میکروسکوپ دو طبقه در آزمایشگاه ارتعاش فوق‌پایین دانشگاه پرینستون، تصویری درخشان از ذره‌ای موسوم به «فرمیون مایورانا» (Majorana fermion) را مشاهده کردند که در انتهای نوعی سیم نازک اتمی قرار داشت. این ذره درست جایی قرار داشت که پس از دهه‌ها مطالعه و محاسبه از دهه 1930 تاکنون، پیش‌بینی شده بود.

شکار ذره مزبور در روزهای آغازین مطرح‌شدن تئوری کوانتوم و زمانی شروع شد که فیزیکدانان برای نخستین بار متوجه شدند معادلاتشان وجود نوعی ضدماده همتای ذرات الکترون را نوید می‌دادند.

در سال 1937، یک فیزیکدان ایتالیایی به نام «اتوره مایورانا» پیش‌بینی کرد که این ذره ثابت و منفرد می‌تواند هم ماده و هم‌ ضدماده باشد. گرچه بسیاری از اشکال ضدماده از آن زمان تاکنون مشاهده شده بود، ترکیب ماجورانا به صورت گریزپا باقی مانده بود.

علاوه بر داشتن مضامینی برای فیزیک بنیادی، این کشف می‌تواند به دانشمندان پیشرفتی بالقوه در زمینه محاسبات کوانتومی را نوید دهد.

به گزارش ایسنا؛ جزئیات این مطالعه در مجله Science منتشر شد.

مقاله قبلی«جان تراولتا» و بدلش در پشت صحنه فيلم «زندگي روي خط»
مقاله بعدیانتقال زندانی سیاسی دهه ۶۰ با وضعیت حاد جسمی به شکنجه گاه وزارت اطلاعات
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.