باستان‌شناسان در پرو از کشف دو مومیایی سالم با قدمت بیشتر از یک هزار سال در حومه لیما، پایتخت این کشور خبر داده اند.

به گفته باستان‌شناسان، این دو مومیایی متعلق به یک کودک و یک بزرگسال است و در یک معبد باستانی کشف شده اند.

محققان بر این باورند که این کودک به عنوان یک قربانی زنده به گور شده است.

معبد هائوکا پوکیانا که به تمدن واری تعلق دارد در فاصله سال های ۱۰۰ تا ۶۰۰ میلادی ساخته شده است.

باستان‌شناسان می گویند دو مومیایی کشف شده در حالت چمباتمه قرار داشتند. به گفته آنها، این مومیایی ها در حالی که لباس به تن داشتند، طناب پیچ شده بودند.

علاوه بر این دو مومیایی، باستان‌شناسان توانسته اند از گور آنها اشیایی مانند کوزه های گربه نشان و بقایای خوکچه های هندی را به دست آورند.

این سومین بار است که باستان‌شناسان موفق به کشف مومویایی های سالم در این منطقه می شوند. تمدن واری در فاصله سال های ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی در نواحی ساحلی شمال پرو استقرار داشته است.

به گزارش بی بی سی؛  به عل ت فقدان مستندات مکتوب، اطلاعات کمی از این تمدن به دست آمده است.

مقاله قبلیایران قهرمان مسابقات تکواندوی کامبت گیمز شد
مقاله بعدیدفاع مشاور خامنه ای از مذاکره کنندگان اتمی ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.