کاوشگر “کنجکاوی” در مریخ موفق به کشف حفره‌هایی شده است که احتمالا قبلا در آنها آب وجود داشته است.

 محققان ناسا با کمک داده‌های مریخ‌نورد “کنجکاوی”(Curiosity) در حال رسیدن به این نتیجه هستند که سیاره سرخ در گذشته امکانات بیشتری برای وجود حیات موجودات زنده داشته است.

در شش اوت ۲۰۱۲ کاوشگر “کنجکاوی” با موفقیت در دهانه “گیل” (Gale) فرود آمد. دلیل انتخاب این گودال برای فرود کاوشگر را وجود رسوباتی در آن اعلام کرده‌اند که بر اثر وجود آب زیاد شکل گرفته است. آنچه که به کنجکاوی اجازه می‌دهد تا شواهدی از وجود نخستین ذرات اساسی در حیات میکروبی را بیابد.

حال شواهدی برای درستی این پیش‌بینی پیدا شده است. وجود حفره‌های متعدد در این دهانه نشان‌دهنده وجود دریاچه‌هایی است که نشان می‌دهند تا پیش از خشک شدنشان حیات می‌توانسته در این ناحیه از مریخ وجود داشته باشد.

با توجه به اینکه در حال حاضر هیچ آب مایعی در سطح یا نزدیک سطح مریخ وجود ندارد، محققان معتقدند حدود 3.3 میلیارد سال است که هیچ حیاتی در این سیاره وجود ندارد و این زمان با زمان خشک شدن کامل این دریاچه‌ها منطبق است.

در کنار گودال “گیل” کوهی به نام “شارپ”(Sharp) یا “آئولیس”( Aeolis )  وجود دارد که ارتفاع آن از سطح این گودال در حدود 5.5 کیلومتر است.

57498459

محققان ناسا با بررسی تصاویر ارسال شده از این کوه به این نتیجه رسیدند که با توجه به بالا بودن میزان سیلیس در قسمت‌های پایینی این کوه و تفاوت رنگ آن با قسمت‌های مرتفع‌تر، ایجاد آن نتیجه دهها میلیون سال رسوب‌گذاری دریاچه‌های این ناحیه بوده است.

وجود ترک در سنگ‌های جوان‌تر نشان می‌دهد آب‌های زیرزمینی برای مدت زیادی در این منطقه وجود داشته است.

محققان با بررسی ساختار سنگ‌های این حفره‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که به احتمال زیاد آب این دریاچه‌ها قابل نوشیدن بوده باشد و حتی در زمانی که آب آن به طور کامل تبخیر شده باز هم حجم زیادی از آب‌های زیرزمینی در این ناحیه باقی مانده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، نتایج این تحقیق در نشریه علمی  Geophysical Research Letters منتشر شده است.

مقاله قبلیدو پله سقوط فوتبال ایران در آخر رنکنیگ فیفا
مقاله بعدیتبرئه آتنا دائمی و خواهرانش در دادگاه و پایان اعتصاب غذای این زندانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.