خترشناسان در ابرهای اسیدی زهره (ونوس) گازی به نام فسفین را کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد این سیاره غیرقابل سکونت می‌تواند از حیاتی فرازمینی برخوردار باشد.

تیم علمی بین‌المللی ابتدا وجود فسفین را با استفاده از تلسکوپ جیمز مکسول در هاوایی مشاهده کردند و سپس موفق شدند حضور آن را با استفاده از تلسکوپ رادیویی آتاکاما در شیلی تایید کنند.

جین گریوز، اخترشناس در دانشگاه کاردیف ولز می‌گوید: «من بسیار شگفت‌زده ‌شدم، در حقیقت میخکوب.»

کلارا سوزا، اخترفیزیک‌دان در موسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) گفت: «با آن‌چه در حال حاضر از زهره می‌دانیم، معقول‌ترین توضیح برای حضور فسفین هر چقدر هم اغراق‌آمیز باشد زندگی است.»

هرچند محققان هنوز شکلی واقعی از زندگی را در این کره رصد نکرده‌اند، با این حال می‌گویند فسفین بر روی زمین توسط باکتری‌های غیرنیازمند به اکسیژن تولید می‌شود.

او ادامه داد: «باید تاکید کنم که زندگی به عنوان توضیحی برای کشف ما باید همیشه دلیل آخر باشد. این مهم است زیرا اگر همانطور که پی بردیم فسفین وجود داشته باشد و اگر حیات باشد به این معنی است که ما تنها نیستیم.»

فسفین یک اتم فسفر با سه اتم هیدروژن متصل است که برای انسان ماده‌ای بسیار سمی به شمار می‌رود.

فسفین تنها ۲۰ واحد در هر میلیارد واحد اتمسفر زهره دیده شده است که هرچند غلظت کمی است، با این حال دانشمندان نتوانسته‌اند منبع غیربیولوژیکی همچون شهاب سنگ یا رعد و برق برای آن بیابند.

ونوس، با نام فارسی آن زهره یا ناهید، نزدیک‌ترین همسایه زمین است. این کره از نظر ساختار مشابه کره زمین اما کمی کوچک‌تر از آن است. این سیاره جوی به شدت غلیظ و سمی دارد که گرما را به دام می‌اندازد و به همین خاطر دمای این سیاره به ۴۷۱ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، به حدی داغ که می‌تواند سرب را ذوب کند.

محققان حدس می‌زنند که میکروب‌ها در ابرهای بلند زهره که حدود ۳۰ درجه دما دارند وجود داشته باشند. این ابرها حدود ۹۰ درصد اسید سولفوریک هستند و میکروب‌های زمینی نمی‌توانند در این محیط زنده بمانند.

یورونیوز نوشت؛ دانشمندان می‌گویند ممکن است میکروب‌های زهره از مکانیزم ناشناخته‌ای برای مقاومت در برابر محیط اسیدی استفاده کنند.

مقاله قبلیبه آن دسته از نظامیان مالی که به خاطر مردم؛ دولتی امتزاجی از نظامی-مدنی برای دوران گذار؛ بقلم دکتر کاوه احمدی علی‌آبادی
مقاله بعدیکشته شدن 10 شبه‌نظامی وابسته به جمهوری اسلامی در سوریه در پی بمباران اسرائیل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.