باستان‌شناسان یک باشگاه ورزشی 2300 ساله در نزدیکی قاهره پیدا کرده‌اند که دارای زمین مخصوص دویدن بوده‌است.

به گفته باستان‌شناسان، بقایای یک ورزشگاه باستانی متعلق به عصر هلنیستی، 2300 سال پیش، در نزدکی قاهره کشف شده است. بقایای این ساختمان باستانی در سایت «واتفا» در 80 کیلومتری جنوب غربی قاهره پیدا شده است.

به گفته متخصصان، در آن دوره ورزشگاه‌ها نوعی انجمن خصوصی برای قشر مرفه جامعه محسوب می‌شد که در آن زبان یونانی، فلسفه و ورزش‌های یونان باستان آموزش داده می‌شد.

روستای باستانی «فیلوتریس» در سایت واتفا قرار داشته است که توسط «شاه پطرومی سوم» در قرن سوم قبل از میلاد مسیح پیدا شده بود.

به گفته باستان‌شناسان، این باشگاه شامل یک لابی (مزین به مجمسه‌های سنگی)، اتاق غذاخوری، یک حیاط و یک زمین مخصوص دویدن به طول 200 متر بوده است. همچنین یک باغ سرسبز دور ساختمان وجود داشته است.

به گفته کورنلیا رومر، سرپرست این پژوهش، این اکتشاف اثرات یونانیان بر مصریان، نه تنها در اسکندریه بلکه در مناطق روستایی، را نشان می‌دهد. این ورزشگاه‌ها به عنوان مراکز یادگیری هنرهای یونانی ایجاد شدند که عده‌ای از مردان جوان را دور هم جمع می‌کرد.

مراکز مشابهی در آتن، پرگامون، آسیای صغیر و پومپئی کشف شده است. در حالی که ورزشگاه‌ها در مصر کوچک‌تر بودند اما طراحی‌های تمام این ساختمان شبیه بهم است.

Egypt Antiquities

براساس گفته‌های دکتر رومر، اسکندر کبیر مصر را به بخشی از دنیای هلنیستی تبدیل کرد که هزاران ساکن یونانی زبان تحت سلطنت امپراطوری پوتلیما زندگی می‌کردند. این امر منجر به ساخت روستاهای جدید در دلتا و فایوم شد.

در این مناطق، مردم جدید در کنار بومیان زندگی می‌کردند و به آداب و رسوم یکدیگر احترام می‌گذاشتند، طوری که این روستاها هم معابد مصری داشت و هم پرستشگاه‌های یونانی.

به گزارش آنا به نقل از DailyMail، متخصصان معتقدند که این ورزشگاه‌ها نتیجه گسترش فرهنگ هلنیستی بوده است. کتیبه‌ها و پاپیروس‌های این دوره نشان می‌دهد که باشگاه‌های ورزشی یکی از ویژگی‌های رایج دوره پتلویم بوده است، با این حال ساختمان واتفا اولین ورزشگاه کشف‌شده است.

مقاله قبلینخست وزیر استرالیا به ساکنان اردوگاه پناهجویان مانوس هشدار داد
مقاله بعدیمقام ارشد نیروی هوایی آمریکا:جمهوری اسلامی توان حمله موشکی را به یمن داده است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.