دارنده مدال طلای المپیک، چهارمین و آخرین مدال طلای کشتی فرنگی ایران در رقابت های جهانی ۲۰۲۱ را بر گردن آویخت تا کشتی فرنگی ایران با نتیجه تاریخی ۴ طلا و ۲ برنز به کار خود در رقابت های جهانی نروژ پایان دهد.

در ادامه رقابت های ۳ وزن پایانی کشتی فرنگی قهرمانی جهان ۲۰۲۱ که در اسلو پایتخت نروژ در حال برگزاری است، محمدرضا گرایی دارنده مدال طلای المپیک توکیو و آخرین نماینده کشتی فرنگی ایران در رقابت های جهانی نروژ، در دیدار نهایی وزن ۶۷ کیلوگرم، برابر نظیر عبدالله یف از روسیه به روی تشک رفت و در پایان با نتیجه ۵ بر ۲ به برتری رسید و چهارمین و آخرین مدال طلای ایران در این رقابت ها را بر گردن آویخت.

۳ دقیقه نخست این مبارزه با نتیجه یک بر صفر به سود گرایی که به دلیل کم کاری حریف داده شد، به پایان رسید. گرایی در تایم دوم با اجرای فن کمر که چند بار کشتی گیر روس در تایم‌ نخست مانع آن شده بود، موفق به کسب ۴ امتیاز دیگر شد تا ۵ بر صفر جلو بیفتد.کشتی گیر روس در ادامه موفق به خاک کردن گرایی شد و ۲ امتیاز گرفت و در این مبارزه در نهایت با برتری ۵ بر ۲ گرایی به پایان رسید.

گرایی پیش از این در دور اول استراحت کرد، سپس تسوچیکا شیمویامادا قهرمان آسیا از ژاپن را ضربه فنی کرد و در ادامه نیز مقابل حسرت جعفراف از آذربایجان ۱۱ بر صفر پیروز شد. وی سپس در مرحله نیمه نهایی مقابل راماز زویدزه دارنده مدال های طلای جوانان جهان و نقره زیر ۲۳ سال جهان از گرجستان در حالیکه تا ثانیه پایانی مبارزه ۶ بر ۴ عقب بود، در نهایت با نتیجه ۷ بر ۶ به برتری رسید و راهی فینال شد.

پیش از این میثم دلخانی در دیدار نهایی وزن ۶۳ کیلوگرم برابر لری ابولادزه از گرجستان به برتری ۵ بر ۴ رسید و عنوان قهرمانی جهان را از آن خود کرد.

به این ترتیب تیم ملی کشتی فرنگی ایران در پایان رقابت های جهانی نروژ، با کسب ۴ مدال طلا توسط میثم دلخانی در ۶۳، محمدرضا گرایی در ۶۷، محمدهادی ساروی در ۹۷ و علی اکبر یوسفی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم و ۲ مدال برنز محمدعلی گرایی در ۷۷ و پژمان پشتام در وزن ۸۲ کیلوگرم، پس از روسیه بر سکوی نایب قهرمانی جهان ایستاد.
محمدرضا مختاری در ۷۲ کیلوگرم پنجم شد و سجاد عباس پور در ۵۵، مهرداد مردانی در ۶۰ و رامین طاهری در وزن ۸۷ کیلوگرم نیز از دور رقابت ها کنار رفتند.
کشتی فرنگی ایران آخرین بار در مسابقات جهانی ۲۰۱۴ ازبکستان توسط حمید سوریان به مدال طلا رسیده بود و در این دوره با کسب ۴ مدال طلا و ۲ برنز بهترین‌ نتیجه مدالی تاریخ کشتی فرنگی ایران در ادوار مسابقات جهانی را به دست آورد.

تیم ملی کشتی فرنگی ایران در رقابت های جهانی ۲۰۱۴ ازبکستان با یک مدال طلای حمید سوریان، یک نقره امید نوروزی و ۲ برنز افشین بیابانگرد و قاسم رضایی برای نخستین بار بر سکوی نخست جهان ایستاد.

مقاله قبلیبه چه دلیل نقش سرمربی کروات در موفقیت‌های تیم ملی نادیده گرفته می‌شود
مقاله بعدیارسال موشک، رادار و بمب‌های 500 کیلوگرمی جمهوری اسلامی به ونزوئلا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.