علیرضا ایمانی جانشین فرمانده ناحیه مقاومت بسیج شهرستان شوش از کشته شدن یکی دیگر از فرماندهان سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در سوریه خبر داد.

علیرضا ایمانی روز پنجشنبه به ایرنا گفت:«پاسدار احمد حیاری فرمانده دلاور گردان امام حسین شوش در لاذقیه سوریه به دست اسلامگرایان داعش کشته شد.»

مساله جالب توجه این است که اسلامگرایان  داعش تا کنون به استان لاذقیه نرسیده‌اند.

بنا به گفته ایمانی، جسد حیاری پس از انتقال به شوش، تشییع خواهد شد.

احمد حیاری متولد سال 1361 ، متاهل دارای یک فرزند دختر 4 ساله و از اهالی شهر “شوش” در جنوب ایران بود.

سایت دفاع مقدس به نقل از شاهدان نوشت که “احمد حیاری” همراه با “محمد حسن حسینی” خبرنگار صدا و سیمای ایران در سوریه، در ارتفاعات استان لاذقیه هدف اصابت ترکش‌های خمپاره قرار گرفته بود.

سایت افکار نیوز می‌گوید حیاری حدود ده روز پیش بـ”صورت داوطلبانه” برای مشارکت در نبرد علیه آنچه “تروریسم تکفیری” و نیز “حفاظت از عتبات عالیات سوریه” نامید به این کشور اعزام شده بود.

 

مقاله قبلییادی از یاران زنده رود؛ شجریان، کسایی، شهناز و ملک
مقاله بعدیگزارش تصویری تشییع پیکر بیت الله عباس پور
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.