در ادامه تظاهرات در شهرهای مختلف عراق، روز دوشنبه دست‌کم چهار نفر از معترضان در مقابل کنسولگری جمهوری اسلامی در کربلا کشته شدند. همچنین براساس گزارش‌ها 19 نفر در اثر تیراندازی نیروهای امنیتی عراق زخمی شده‌اند. جمهوری اسلامی از زائران ایرانی خواست که به کربلا و نجف سفر نکنند.

در حالی که ” عادل عبدالمهدی” نخست وزیر عراق روز یکشنبه سوم نوامبر با درخواست از تظاهرکنندگان برای “بازگشت به زندگی عادی” گفته بود که زمان پایان اعتراضات خیابانی و تعطیلی روند عادی زندگی اجتماعی و اقتصادی فرا رسیده است، اما معترضان با شدت بخشیدن بر اعتراضات و نافرمانی‌های مدنبی بار دیگر به خیابان‌ها ریختند.

شامگاه یکشنبه 3 نوامبر/ 12 آبان عده‌ای از تظاهرکنندگان تلاش کردند از دیوار کنسولگری جمهوری اسلامی در کربلا بالا بروند و آن را آتش بزنند.

آنها در حالی که شعار ” کربلا آزاد، ایران بیرون” را بر دیوارهای کنسولگری نوشتند، همچنین پرچم‌های عراق را بر دیوارهای آن آویختند.

در واکنش به این اعتراضات، نظامیان ارتش عراق با شلیک به سوی معترضان برای جلوگیری از ورود آنها به داخل کنسولگری، باعث کشته‌ شدن چهار نفر و زخمی شدن 19 نفر  شدند.

سرکنسول جمهوری اسلامی در کربلا به متقاضیان سفر به عتبات گفت:” زائران تا برقراری امنیت لازم، سفر خود را به تعویق بیندازند. زیرا اکنون شرایط مناسبی برای حضور زائران در کربلا و نجف وجود ندارد.”

میرمسعود حسینیان به خبرگزاری فارس گفت که اکنون با توجه به “مشکلات” ایجاد شده، “شرایط مناسبی” برای حضور زائران در کربلا و نجف وجود ندارد و “متأسفانه برخلاف هشدارها”، تعدادی از زائران ایرانی در عراق حضور دارند. وی تأکید کرد که این افراد “ّباید زودتر به کشور” بازگردند.

یکی از تظاهرکنندگان عراقی که در محل حضور داشته به خبرگزاری فرانسه گفته است: ” آنها به جای پراکنده کردن ما، می‌خواهند ما را بکشند. چون در هوا تیراندازی نمی‌کنند. پلیس از کنسولگری یک کشور خارجی محافظت می‌کند در حالی که ما فقط می‌خواهیم که کشورمان آزاد باشد و هیچ کشور دیگری آن را کنترل نکند.”

تظاهرکنندگان عراقی در روزهای گذشته به حضور نیروهای جمهوری اسلامی در کشورشان و همچنین به اینکه جمهوری اسلامی سیستم سیاسی عراق را هدایت می‌کند اعتراض کرده و این سیستم را “فاسد” و “بی کفایت” خوانده‌اند.

آنها همچنین به وضعیت بیکاری در عراق و نیز سطح پایین خدمات اجتماعی اعتراض دارند.

در حالی که اعتراضات در شهرهای مختلف عراق و درخواست‌ها برای “سرنگونی رژیم” این کشور از تقریبا یک ماه پیش آغاز شده، از چند روز پیش این اعتراضات بر موضوع حضور جمهوری اسلامی در عراق متمرکز شده است.

از سوی دیگر قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس (شاخه برون مرزی سپاه پاسداران در عراق و سوریه) طی یک ماه گذشته چند بار به عراق سفر و از این کشور دیدن کرده است.

این دیدارها و همچنین سخنان علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی که اعتراضات عراق را “توطئه” آمریکا و اسرائیل خواند، فقط بر خشم معترضان عراقی افزوده است.

در اعتراضات چند هفته اخیر در عراق بیش از 250 مفر کشته و بسیاری مجروح شدند.

به گزارش رادیوفرانسه؛ روز یکشنبه سوم نوامبر هم معترضان خیابان‌های بغداد و چند شهر دیگر عراق را مسدود کردند.

مقاله قبلیبیانیه کاخ سفید: رژیم جمهوری اسلامی باید صلح را جایگزین گروگان‌گیری، قتل و دزدی دریایی کند
مقاله بعدیادغام ۲ کهکشان در فاصله ۷۰۰ میلیون سال نوری از زمین
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.