جان کری وزیر خارجه آمریکا روز شنبه گفت:” ایالات متحده به ارتش آزاد سوریه اعتماد کامل دارد و به کمک های خود به مخالفان اسد ادامه خواهد داد”.

وی افزود:” ما در ارزیابی جدید خود از وضعیت داخلی نیروهای نظامی مخالف اسد که در سوریه می جنگند پرداختیم به این نتیجه رسیدیم که ارتش آزاد سوریه به رهبری ژنرال سلیم مورد اعتماد است لذا به او کمک خواهیم کرد”.

کری اظهار داشت:” تصمیم به تعلیق در آوردن کمک های غیر کشنده، صرفا در یک ارزیابی کلی از همه افراد مسلح در سوریه گرفته شده بود و در ارزیابی مجدد به ارتش آزاد کمک خواهیم کرد”.

وی گفت:”تصمیم متوقف کردن سلاح غیر کشنده در سیاست کلی ما که حمایت از مخالفان سوری است، تاثیر چندانی نخواهد گذشت. ما به کمک های مالی خود به مخالفان ادامه خواهیم داد”.

جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفید روز پنجشنبه اعلام کرده بود که ایالات متحده کمک غیر کشنده در شمال سوریه را متوقف خواهد کرد.

پس از دستیابی نیروهای تندرو اسلامی بر انبارهای اسلحه ستاد مشترک ارتش آزاد در باب الهوی در نزدیکی مرز ترکیه در شمال سوریه، ایالات متحده آمریکا و بریتانیا اعلام کردند که تحویل سلاح “غیرکشنده” به مخالفان را به تعلیق درآوردند.

سلاحهای “غیرکشنده” به اداواتی مانند تجهییزات مخابراتی، جلیقه های ضد گلوله، عینکهای دید شب و تجهییزات پزشکی می گویند که ارتش آزاد سوریه در جنگ با رژیم اسد از آنها استفاده میکند.

به گزارش العربیه؛ دراوایل ماه جاری نیروهای جبهه اسلامی، یکی از گروههای مسلح مخالف اسد، پس از درگیری با عناصر ارتش آزاد توانست انبارهای اسلحه متعلق به ستاد مشترک ارتش آزاد سوریه در منطقه باب الهوی را به تصرف خود در آورد.

مقاله قبلیدیدار هیات پارلمان اروپا با نسرین ستوده و جعفر پناهی
مقاله بعدیبرادر پل واکر جای او را در “سریع و خشن” می‌گیرد
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.