یک هفته پس از انتشار خبر بازی کریستین بیل در نقش استیو جابز، اعلام شد که این بازیگر تمایلی به بازی در نقش بنیان‌گذار فقید شرکت اَپل و ابداع‌کننده آیفون ندارد.

بازیگر «شوالیه تاریکی»  قصد ندارد در فیلم «جابز» به کارگردانی دنی بویل که دومین فیلم با این عنوان درباره زندگی استیو جابز است، نقش این نابغه دنیای فناوری را بازی کند.

هالیوود ریپورتر به نقل از منابع مطلع خبر داد که کریستین بیل پس از آنکه مدت‌ها با خود و فیلم‌نامه کلنجار رفته، در جمع‌بندی به این نتیجه رسیده است که مناسب ایفای این نقش نیست و تصمیم گرفته است از این پروژه کناره‌گیری کند.

هفته گذشته آرون سورکین نویسنده فیلم‌نامه جدید «جابز» که پیش از این فیلم‌نامه «شبکه اجتماعی» دیوید فینچر را نوشته، در گفت‌و‌گو با تلویزیون بلومبرگ اعلام کرده بود که کریسین بیل مناسب‌ترین فرد برای ایفای نقش در میان بازیگران طیف سنی خود است و این نقش را عهده‌دار خواهد شد. در فیلم «جابز»  سال 2013 به کارگردانی جاشوا مایکل استرن که مت ویتلی فیلم‌نامه‌اش را نوشته بود،  اشتون کاچر ایفاگر نقش استیو جابز در سال‌های جوانی‌اش بود.

دنی بویل، فیلم‌ساز انگلیسی 58 ساله  برنده اسکار بهترین کارگردانی سال 2009 برای «میلیونر زاغه‌نشین» (فیلمی که برنده 7 اسکار دیگر و از جمله بهترین فیلم شده است) که آثار سینمایی خوش‌ساختی مانند «قطار بازی»، «ساحل»، «28 روز بعد»، «آفتاب»، «خلسه» و «127 ساعت» را در کارنامه دارد و برای کارگردانی فیلم «جابز» شرکت سونی در لس‌آنجلس به سر می‌برد و مشغول انتخاب بازیگر است. وی در حال حاضر مشغول مذاکره با سث روگن، بازیگر «مصاحبه»، «22 خیابان جامپ» و «سوپربد» است تا نقش استیو ووزنیاک همکار جابز در بنیانگذاری شرکت اَپل را در فیلم عهده‌دار شود.

گفته می‌شود فیلم‌نامه «جابز» آرون سورکین در سه پرده تنظیم شده که جابز را در حال آماده شدن برای سه نقطه‌عطف زندگی خود و شرکتی که بنیان آن را گذاشت، نشان می‌دهد. با کناره گرفتن کریستین بیل از پروژه سرنوشت نقش اصلی این پروژه نامشخص است و احتمال دارد به یکی از بازیگران طراز اولی که پیش از وی برای این نقش در نظر گرفته شده بودند، مت دیمون، بن افلک یا لئوناردو دی‌کاپریو سپرده شود.

به گزارش آنا؛ کریستین بیل، متولد ولز انگلستان است و اکنون 40 سال دارد. وی در فیلم‌هایی مانند «ماشینیست»، «شوالیه تاریکی»، «پرستیژ» و «کلاهبرداری آمریکایی» بازی کرده و جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل را در سال 2011 برای بازی در فیلم «مشت‌زن» گرفته است. این بازیگر ماه آینده در  فیلم «اکسدوس:‌ خدایگان و پادشاهان» ریدلی اسکات به روی پرده خواهد آمد.   وی اخیراً بازی در دو فیلم ترنس مالیک، «شوالیه جام‌ها»  و فیلم دیگری که فعلاً «پروژه بدون عنوان ترنس مالیک» نامیده می‌شود را به پایان برده  است.

مقاله قبلیاعتصاب غذای خشک غنچه قوامی در اعتراض به رأی دادگاه انقلاب تهران
مقاله بعدیمعاون وزیر امور خارجۀ آمریکا مسئول مذاکرات اتمی با ایران شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.