طبق اعلام فدراسیون فوتبال، ۹ کشور به درخواست ایران برای برگزاری بازی تدارکاتی پاسخ منفی داده‌اند؛ از برزیل و پاراگوئه گرفته تا امارات و هندوستان!

تیم ملی فوتبال ایران در حالی برابر بحرین و عراق در مرحله دوم انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ و جام ملت های ۲۰۲۳ شکست خورد که از عدم انجام بازی های تدارکاتی در «فیفادی» به عنوان یکی از ضعف های فدراسیون فوتبال یاد می شود.

فدراسیون که چند فیفادی گذشته را از دست داد و نتوانست دیداری برای تیم ملی فراهم کند، برای ۲۸ آبان هم نتوانسته با هیچ کشوری برای دیدار دوستانه به توافق برسد.

فدراسیون فوتبال امروز با انتشار اطلاعیه از رسانه ها و کارشناسان خواست که نقدهای منصفانه ای داشته باشند. در بخشی از این اطلاعیه درباره عدم برگزاری بازی دوستانه آمده است: «استرالیا، ژاپن، چین، پاراگوئه، برزیل، امارات، لیبریا، هند و گرجستان کشورهایی بودند که فدراسیون با آنها به مرحله مذاکره رسید. درخواست رقم های بالا از سوی شرکت های برگزارکننده، عدم توافق بر سر محل برگزاری و بعضا تمایل نداشتن به مسابقه در آن تاریخ در نهایت باعث عدم انجام مسابقه شد.»

به گزارش مهر؛ به این ترتیب سخت بودن کار مارک ویلموتس سرمربی تیم ملی ایران بدون برگزاری بازی های تدارکاتی بین المللی دو چندان می شود؛ آنهم در شرایطی که کار تیم ملی برای صعود به مرحله بعدی انتخابی جام جهانی دشوارتر شده است.

مقاله قبلیعلیرضا بیرانوند نامزد بهترین بازیکن سال آسیا شد
مقاله بعدیبازتاب افزایش ناگهانی قیمت و سهمیه بندی بنزین در ایران در رسانه‌های خارجی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.