عاون ساماندهی امور جوانان وزیر ورزش و جوانان گفت: «متأسفانه ارتباط دختران و پسران نسبت به ۳۰ سال گذشته سه برابر شده و زمان شروع رابطه به دوران تحصیلی راهنمایی و نوع رابطه ازعاطفی به جنسی رسیده و ارتباط هم‌زمان با چند نفر زیاد شده است.»

دکتر محمود گلزاری با بیان اینکه ۸۵ درصد از نامه‌ها از دختران ۱۴ تا ۲۵ ساله و ۱۵ درصد آن‌ها توسط پسران ۱۴ تا ۱۸ ساله ارسال شده بود افزود:” پس از طبقه‌بندی آن‌ها، جرأت پیدا کردم و پیامدهای منفی به دست آمده از بررسی‌ها را در رادیو خواندم.

وی با بیان اینکه براساس گزارش‌های آموزش و پرورش ۴۰ درصد از دانش‌آموزان رابطه با جنس مخالف را از ۱۴ سالگی شروع کرده‌اند، اضافه کرد: تا کنون با این مسأله به دو صورت برخورد شده است.

یکی توضیح خواستن از کارشناسان و ارائه راهکار توسط آن‌ها و دیگری راهی که دولت قبل در پیش گرفت؛ در یک جلسه خصوصی هم که به عنوان سخنران با کارشناسان حوزه و بهزیستی داشتم، یک خبرنگار بدون اطلاع من و بدون هماهنگی آن جلسه را پخش کرد، در نتیجه من را تهدید و از من شکایت کردند.

این روانشناس بالینی در ادامه با بیان اینکه وزیر آموزش و پروش برخورد درستی با من نداشت، افزود: من نامه‌ای به وزیر نوشتم و گفتم ۲۰ سال پیش که در حال تحقیق در این مسائل بودیم، شما کجا بودید؟!

گلزاری در ادامه سخنانش با اشاره به اینکه در سال گذشته با پخش هفت هزار پرسشنامه آمار ناراحت‌کننده‌ای در مدارس به دست آوردیم، گفت: نمی‌خواهم آمار را اعلام کنم، اما باید مسأئل مربوط به رابطه با جنس مخالف را به مدیران و پدر و مادران آموزش دهیم.وی با اشاره به اینکه جای آن نیست که چشم خود را بر واقعیت‌ها ببندیم، تصریح کرد: مدیران جامعه و دلسوزان نظام باید از دستاوردهای روانشناسان و مشاوران در این زمینه استفاده کنند.

به گزارش ایران نیوز24، معاون وزیر ورزش و جوانان همچنین با بیان اینکه دوستی برای روانشناسان «عادی» است نه «حلال» ادامه داد: دوستی پسر و دختر چند دوره دارد و در کودکی به هم نزدیکند، ولی در دبستان فاصله زیادی می‌گیرند، اما با شروع سن بلوغ و نوجوانی، به صورت خدادادی به هم نزدیک می‌شوند. این اتفاق مانند تغییرات دوران بلوغ که در قد و وزن و هوش و استعداد حاصل می‌شود طبیعی است.

گلزاری با اشاره به نگاه دین در این زمینه افزود: اگر از نگاه دینی نیز استفاده کنیم، همان خدایی که در دوران دبستان پسران و دختران را از هم دور می‌کند، در دوران نوجوانی آن‌ها را به هم نزدیک می‌کند.وی با بیان اینکه این نزدیکی یک میل طبیعی است و نباید آن را سرکوب کرد، این سؤال را مطرح کرد که باید چه کار کنیم و ادامه داد: عده‌ای اصلاً وارد این مسأله نمی‌شوند و عده‌ای نیز آن را نشانه مدرنیته می‌دانند که هر دو نگاه اشتباه است.

مقاله قبلیلیلا حاتمی در جشنواره کن
مقاله بعدیدو سخنرانی ، دو موضوع ، یک هدف!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.