نماینده دائم رژیم جمهوری اسلامی در سازمان انرژی اتمی از نصب سانتریفیوژهای جدید در نیروگاه‌های هسته‌ای نطنز و فردو خبر داد.

کاظم قریب آبادی، نماینده دائم رژیم جمهوری اسلامی در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی روز سه‌شنبه ۱۴ بهمن در حساب توییتری خود، ضمن اعلام این مطلب تاکید کرد که نصب سانتریفیوژهای بیشتری در نیروگاه‌های رژیم جمهوری اسلامی در راه است.

این اقدام رژیم جمهوری اسلامی در حالی صورت می‌گیرد که در هفته‌های اخیر ایالات متحده آمریکا و اروپا از عدم پایبندی رژیم جمهوری اسلامی به تعهدات هسته‌ای خود در برجام ابراز نگرانی کرده بودند.

بر اساس اعلام نماینده رژیم جمهوری اسلامی، دو زنجیره ۳۴۸ تایی از سانتریفیوژهای IR2 که نسخه بیشرفته‌تر سانتریفیوژهای ابتدایی نسل اول یعنی همان IR1 هستند در نیروگاه نطنز نصب شده است. این در حالی است که رژیم جمهوری اسلامی اعلام کرده نصب دو زنجیره از نوع پیشرفته‌تر سانتریفیوژهای IR6 را در نیروگاه فردو آغاز کرده است.

بر اساس تعهدات رژیم جمهوری اسلامی در برجام، رژیم جمهوری اسلامی اجازه ندارد غنی‌سازی اورانیوم را در نیروگاهی جز نطنز آن‌هم تنها با نسل نخست سانتریفیوژهای IR1 انجام دهد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، پیش‌تر در ۲۸ آبان گزارش داده بود که رژیم جمهوری اسلامی تزریق گاز هگزافلوراید اورانیوم یا همان یو.اف.۶ به دستگاه‌های سانتریفوژ نسل دو را در نطنز آغاز کرده است. رژیم جمهوری اسلامی این موضوع را هم به اطلاع مقام‌های آژانس رسانده بود.

اقدامات رژیم جمهوری اسلامی در زمینه کاهش تعهدات برجامی، در پاسخ به خروج آمریکا از توافق هسته‌ای صورت گرفته و طی بازه‌های زمانی مختلف در سطوح متفاوت پی گرفته شده است.

۷ دسامبر هم سه کشور اروپایی فرانسه، بریتانیا و آلمان در بیانیه‌ای مشترک تاکید کرده بودند نصب سانتریفیوژهای پیشرفته در نطنز مغایر با تعهدات برجامی رژیم جمهوری اسلامی است. این سه کشور همچنین اقدامات رژیم جمهوری اسلامی در زمینه کاهش تعهدات برجامی خود را بسیار نگران کننده خوانده بودند.

یورونیوز نوشت؛ این در حالی است که طبق توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ رژیم جمهوری اسلامی تعهد داده تنها از نسل اول سانتریفیوژهای IR1 برای غنی‌سازی اورانیوم استفاده می‌کند. ضمن اینکه این موضوع تنها به نیروگاه هسته‌ای نطنز محدود می‌ماند و رژیم جمهوری اسلامی اجازه ندارد در نیروگاه فردو غنی‌سازی اورانیوم انجام دهد و هر نوع غنی‌سازی اورانیوم تنها مختص به نیروگاه نطنز خواهد بود.

مقاله قبلیمهدی مهدوی‌کیا رد صلاحیت شد!
مقاله بعدیآنتونی بلینکن: در صورت اجرای تعهدات از سوی جمهوری اسلامی، آمریکا به توافق هسته‌ای برمی‌گردد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.