توبی هوپر کارگردان فیلم‌های ژانر ترسناک چون «کشتار با اره برقی در تگزاس» در ۷۴ سالگی درگذشت.

 توبی هوپر کارگردان فیلم‌های ژانر ترسناک که با ساخت فیلم «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» و «روح خبیث» به شهرت رسید روز شنیه در کالیفرنیا از دنیا رفت.

«کشتار با اره‌برقی در تگزاس» محصول ۱۹۷۴ به یکی از فیلم‌های تاثیرگذار همه تاریخ در ژانر ترسناک بدل شد و این امر برای شیوه‌های واقع‌گرایانه و دیدگاهی دیوانه‌وار به موضوع، حاصل شد. این فیلم که با هزینه کمتر از ۳۰۰ هزار دلار شکل گرفت، داستان گروهی از دوستان بدشانس است که در حالی که می‌خواهند به خانه پدربزرگ یکی از آنها بروند در راه با قاتلان آدم‌خوار روبه رو می‌شوند. این فیلم از فیلم‌های موفق دهه ۱۹۷۰ در آمریکا بود و شخصیت صورت چرمی آن بر مبنای شخصیت اد گین قاتل سریالی شکل گرفته بود.

هوپر دنباله این فیلم را با نام «کشتار با اره‌برقی در تگزاس ۲» در سال ۱۹۸۲ ساخت که استون اسپیلبرگ تهیه کننده‌اش بود و بیشتر با نگاهی کمدی ساخته شد.

«روح خبیث» در سال ۱۹۸۲ بر مبنای فیلمنامه استیون اسپیلبرگ و به تهیه کنندگی وی به کارگردانی هوپر ساخته شد و به کلاسیکی در این ژانر بدل شد. این فیلم داستانی خانواده‌ای را روایت می‌کند که وارد خانه‌ای می‌شوند که در تصرف ارواح است. جوبث ویلیامز و کریگ تی. نلسن بازیگران این فیلم بودند. این فیلم موفقیت بزرگی برای کمپانی مترو گلدوین مایر کسب کرد و هشتمین فیلم پرفروش سال شد.

این کارگردان سپس دو فیلم «نیروی حیاتی» و «مهاجمان مریخ» را ساخت و بعد به اقتباسی از رمان پرفروش استون کینگ روی آورد که در قالب یک مینی سریال در سال ۱۹۷۹ توجه زیادی را به خود جلب کرد.

او در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ نیز در زمینه سینما و تلویزیون کار کرد اما هیچ یک از فیلم‌هایش به موفقیت آنچه در سال‌های اول خلاقیتش ساخته بود نرسید.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،علت درگذشت این کارگردان هنوز روشن نشده است.

مقاله قبلیکشف 148 سند جدید از «آلن تورینگ» در یک انباری قدیمی
مقاله بعدیدو عضو خانواده‌ زندانیان در اعتصاب غذا: جان فرزندانمان در خطر است و مسئولان قضایی پاسخگو نیستند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.