دارن آرنوفسکی برای پروژه بعدی‌اش در سینما وارد گفتگوهایی برای کارگردانی “گنجشک قرمز” شده است.

دارن آرنوفسکی کارگردان آمریکایی قصد دارد این فیلم را با اقتباس از رمانی به همین نام نوشته جیسون متیوز کارگردانی کند.

کمپانی فوکس قرن بیستم با بستن هفت قرارداد در ماه آوریل همه حقوق استفاده از این کتاب را خرید. این کتاب ماه ژوئن امسال توسط اسکرایبر منتشر شد.

داستان این کتاب در روسیه معاصر می‌گذرد و درباره دومینیکا اگورووا یک افسر سازمان اطلاعات است که تلاش می‌کند در روند بوروکراسی سخت دوره پس از فروپاشی شوروی دوام بیاورد. او باید در عملیاتی در برابر یک مامور سازمان سیا که عملیات امنیتی مهمی را علیه روسیه اداره می‌کند، وارد عمل شود. از اینجاست که قصه به لایه‌های عمیق‌تر ماجراهای جاسوسی بین دو کشور وارد می‌شود.

به گزارش سایت های سینمایی به نقل از ددلاین، دارن آرونوفسکی 44 ساله کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. او تحصیلاتش را در دانشگاه هاروارد و انستیتوی فیلمسازی آمریکا در دو رشته فیلمسازی زنده و نظریه فیلم پویانمایی به اتمام رسانده است. اولین فیلم او با عنوان “پی” در سال 1998 ساخته شد. “قوی سیاه” با بازی ناتالی پورتمن از جدیدترین فیلم‌های وی است که سال 2010 ساخته شد. او اکنون فیلم “نوح” را در مراحل پس از تولید دارد.

او این روزها همچنین درباره پروژه‌ای با موضوع جرج واشنگتن فکر می‌کند.

مقاله قبلیگام های لرزان روحانی نوشتاری از محمد نوری زاد
مقاله بعدیاکران اول “دایانا” در جشنواره فیلم زوریخ..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.