تیت تیلور کارگردان فیلم «خدمتکار» کتاب پرفروش «دختری در قطار» را می‌سازد.

 تیت تیلور که فیلم «خدمتکار» را با اقتباس از کتاب پرفروشی به همین نام برای دریم وورکز کارگردانی کرده بود، اکنون رمان پرفروش «دختری در قطار» نوشته پائولا هاوکینس را می‌سازد.

دریم وورکز سال پیش امتیاز ساخت فیلمی بر مبنای این رمان را که اثر اول نویسنده‌اش است، خریداری کرد و ارین کرسیدا ویلسون را برای نوشتن فیملنامه آن به کار گرفت. مارک پلات این فیلم را تولید می‌کند و همراه جراد لبوف تهیه کننده ویژه آن خواهد بود.

این کتاب پرفروش درباره زنی است که به تازگی از همسرش جدا شده و هر روز در حالی که سوار قطار است از پنجره شاهد زندگی فوق‌العاده یک زوج است که در خانه‌ای در مسیر عبور او زندگی می‌کنند. یک روز صبح او چیزی می‌بیند که از دیدنش دچار شوک می‌شود و برایش اسراری ایجاد می‌کند.

رمان «خدمتکار» یا «کمک» نوشته کاترین استاکت نیز از رمان‌های محبوب و پرفروش بود که ساخته شدن فیلمی با اقتباس از آن نیز مورد توجه دوستداران کتاب واقع شد. هالی باریو رییس تولید دریم ورکز با اشاره به همین مطلب تاکید می کند که این کمپانی به همین دلیل بار دیگر از تیت تیلور خواست تا یک رمان محبوب دیگر را به فیلم بازگرداند.

رمان «دختر در قطار» از زمان انتشارش در ماه ژانویه امسال، تاکنون تنها دو میلیون نسخه در آمریکا فروش کرده و ۱۷ هفته در صدر پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار داشت.

مقاله قبلیصعود ایران؛ ۳ ستاره ایران در میان برترین‌ها
مقاله بعدی“تینکربل”پروژه بعدی “دیسنی”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.