آلفونسو کوارون، فیلمساز مکزیکی و برنده دو جایزه اسکار، به عنوان رییس هیات داوران بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز انتخاب شد.

به گزارش بی بی سی، دو سال پیش «جاذبه»، ساخته موفق او آغازگر این جشنواره بود.

کوارون کارنامه نسبتا پرافتخاری در جشنواره ونیز دارد. او در سال ۲۰۰۱ برای فیلم «مامان تو هم» (Y tu mamá también) نامزد شیر طلایی ونیز شد و جایزه بهترین فیلمنامه را از این جشنواره گرفت. او یک بار دیگر هم برای فیلم «فرزندان بشر» نامزد شیر طلایی شد.

این دو فیلم در بخش دیگر این جشنواره جایزه‌هایی بردند، از جمله جایزه مارچلو ماسترویانی برای گائل کارسیا برنال بازیگر فیلم «مامان تو هم».

مشهورترین فیلم او «جاذبه» است که برایش دو اسکار (بهترین کارگردانی و بهترین تدوین) را به دست آورد.

این فیلم که در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار نامزد ۱۰ جایزه از جمله بهترین فیلم بود در مجموع ۷ اسکار گرفت.

کوارون پیشتر در بخش‌های مختلف برای فیلم‌های «مامان تو هم» و «فرزندان بشر» نامزد اسکار شده بود.

هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز از دوم سپتامبر آغاز می‌شود و تا ۱۲ سپتامبر ادامه خواهد داشت.

مقاله قبلیعلی اصغر لطفی: 18 نماد شیطان‌پرستی در مشهد وجود دارد
مقاله بعدیرضا میرکریمی مدیرعامل خانه سینما شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.