درحالی مردم بخش اعظمی از پاسارگاد را تنها به‌واسطه مجموعه میراث‌جهانی و آرامگاه کوروش می‌شناسند که اطراف این شهرستان گنجینه‌ای از میراث پیش از اسلام تا دوران اسلامی به‌چشم می‌خورد. اما نه مردم و نه حتی متولیان میراث‌فرهنگی به این نکته توجه چندانی ندارند. کاروانسرای قاجاری قوام‌آباد با معماری ارزشمند ویرانه‌ای که بیخ گوش مجموعه جهانی پاسارگاد واقع شده است.

 درست است که هر اثری با ارزش‌های ثبت ملی در رده میراث‌جهانی قرار نمی‌گیرد اما این موضوع دلیل نمی‌شود که اثر ثبت ملی فاقد اهمیت و تبدیل به ویرانه‌ شود. کاروانسرای قاجاری پاسارگاد با معماری درخور مدتهاست که حال و روز خوشی ندارد و در گوشه‌ای تخریب‌ طاق‌ها و دیواره‌هایش را به نظاره نشسته‌ است.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از میراث فرهنگی؛  بر اساس اطلاعات موجود، علاوه بر میراث جهانی پاسارگاد، 79 اثر تاریخی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌اند. این آثار که در شهرستان پاسارگاد واقع شده 72 اثر آن متعلق به پیش از اسلام و 7 اثر دیگر مربوط به دوره اسلامی می‌شود. کاروانسرای قوام آباد به‌شماره 3065 در تاریخ 25/12/1379 یکی از آثار دوره قاجار به‌شمار می‌رود که در فهرست آثار ملی هم اضافه شده است.

«علیرضا صادقی امیری» دبیر انجمن جوانان سپید پارس در این‏باره به خبرگزاری میراث‌فرهنگی می‌گوید: «کاروانسرای قوام‌آباد یکی از بناهای شهرستان پاسارگاد به‌شمار می‌رود که هم‌اکنون شرایط نابسامانی را سپری می‌کند. این درحالی است که می‌توان با بهسازی و مرمت‌ نه‌تنها به نجات بنا پرداخت که بهره‌وری‌های مناسبی از آن تحت عنوان مجموعه تاریخی ـ‌فرهنگی برای رفاه حال گردشگران این منطقه انجام داد.

این فعال میراث‌فرهنگی ادامه می‌دهد، با اینکه شنیده می‌شود مدیریت کنونی میراث‌فرهنگی شهرستان پاسارگاد به‌همراه فرمانداری این شهرستان برای نجات‌بخشی و مرمت کاروانسرای قوام‌آباد به جذب سرمایه‌گذار روی آورده‌اند اما مدتهاست این بنا به‌حال خود رها شده و نیازمند رسیدگی بیشتر است.

صادقی امیری معتقد است، هم‌اکنون اقدامات موثری در پاسارگاد اتفاق می‌افتد مستقر کردن راهنمایان گردشگری به‌صورت دائم در مجموعه جهانی پاسارگاد و مسقف کردن آن طرح‌های خوبی هستند که اتفاقا با واکنش مثبت تورهای گردشگری مواجه شده اما در کنار این اقدامات لازم است به بناهای درجه دوم و سوم اهمیت بیشتری داده شود.

کاروانسرای قوام‌آباد از آثار به جای مانده دوره قاجار در 20 کیلومتری جنوب سعادت‌شهر و از جمله آثار تاریخی مهم شهرستان پاسارگاد محسوب می‌شود. مصالح این کاروانسرا از سنگ، ‌ساروج و آجر تشکیل شده با این‌حال کاروانسرا دارای یک در ورودی بزرگ با چهار چوبی سنگی به ارتفاع چهار متر و دو سنگ بزرگ در دو سوی دروازه، به عنوان سکو به ارتفاع 120 سانتی متر و عرض یک متر و طول سه متر است.

کاروانسرا دارای سه شاه نشین با طاق های ضربی و کاشی کاری و معماری قدیمی و دو حیاط ، معروف به خلوت هشت ضلعی با معماری قدیم است.

گفته می‌شود میراث فرهنگی فارس در سال88 از محل اعتبارات‌اش نزدیک به 180 میلیون ریال صرف مرمت بخش هایی از این اثر کرد اما بعد از گذشت چند سال از مرمت به‌دلیل نداشتن کاربری و بی‌توجهی این اثر تاریخی رو به نابودی قرار گرفت.

مقاله قبلیعزت الله انتظامی: بس کنید، آخر ما هم تا حدی طاقت داریم
مقاله بعدیتام هنکس سال 2015 به “دوزخ” می‌رود..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.