سرمربی تیم ملی فوتبال تاکید کرد پس از بررسی‌هایی که انجام داده متوجه شده است عده ای نمی‌خواهند او همچنان سرمربی تیم ملی بماند. به همین خاطر قصد دارد به صورت صلح آمیز از هدایت تیم ملی ایران کنار برود.

کارلوس کی روش صبح روز جمعه و درست در آخرین روز از سال ۱۳۹۳ در نشستی با علی کفاشیان شرکت کرد و در شرایطی که رسانه های مکتوب تعطیل شده بودند، اعلام شد وی دیگر هدایت تیم ملی ایران را عهده نخواهدداشت و پس از اردوی اتریش به همکاری اش با فدراسیون فوتبال ایران پایان خواهد داد.

وی شامگاه روز جمعه و پس از اعلام کناره گیری اش از تیم ملی با اشاره به فرا رسیدن سال نو خطاب به ایرانی ها گفت: به تک تک ملت ایران تبریک می گویم. امیدوارم روزهای خوبی داشته باشید. هر روزتان نوروز و نوروزتان پیروز.

کی روش در پاسخ به این پرسش چرا صحبت از رفتن کرده اید گفت: امشب باید سراسر از خوشحالی باشد. من فعلا روی بازی با شیلی و سوئد تمرکز کرده ام. کار من و بازیکنانم این است که فعلا روی این دو بازی تمرکز داشته باشیم. در مورد خبرهای دیگر فقط فکر می کنیم این راه بهتری است که صلح جدیدی را بتوان در فوتبال ایران شروع کرد.

سرمربی تیم ملی فوتبال ایران خاطرنشان کرد: مطمئنا ایران این پتانسیل را دارد که در کل آسیا بهترین تیم باشد.

وی در پاسخ به این پرسش که دارد از ایران خداحافظی می کند گفت: هیچگاه نمی توانم به طور قطعی از ایران و مردمش خداحافظی کنم چرا که یک احساس عمیق به این مردم دارم. البته این تصمیم امروز صبح از سوی رئیس فدراسیون فوتبال اعلام شد. فکر می کنم این تصمیم جدید در فوتبال ایران است تا دوره جدیدی آغاز شود.

کارلوس کی روش در پاسخ به این پرسش که مردم اعتماد زیادی به شما دارند و تمایل شان این است که بمانید گفت: این هواداران، فدراسیون و بازیکنان دلیلی بود که من به ایران آمدم اما باید بگویم که تصمیم از دست من خارج بود. شب سال نو است . امیدوارم خداوند بزرگ به ما کمک کند که بتوانیم بهترین تصمیم را بگیریم.

وی در مورد مردم ایران گفت: در درجه اول بگویم که تاریخ، قدمت و سابقه مردم ایران همیشه من را تحت تاثیر قرار داده است. وقتی به پرسپولیس و تخت جمشید رفتم عظمت آن مرا تحت تاثیر قرار داد. من در کشورهای زیادی بوده ام اما نکته بسیار خوب ایران این است که اقوام زیاد و مختلفی با صلح و صفا کنار هم زندگی می کنند که این در جهان نمونه است.

کی روش با اشاره به اسپانسر بودن بچه های بی سرپرست مجموعه بهشت امام رضا در مورد اینکه دوست دارد یک هدیه را به چه کسی بدهد و آیا تمایل دارد هدیه اش را به افرادی مثل قلعه نویی، درخشان، گودرزی و یا کفاشیان بدهد گفت: احتیاجی ندارم برای کسی هدیه بفرستم چرا که مشکل شخصی با هیچکدام از این افراد ندارم. اگر بخواهم هدیه ام را به کسی بدهم به کودکی می دهم که با دندانش نقاشی من را کشید. من هدیه ام را به این کودک می دهم.

به گزارش مهر، کارلوس کی روش در پاسخ به این پرسش که آیا یک درصد امکان دارد مجددا به ایران برگردد و هدایت تیم ملی را برعهده خواهد داشت گفت: مطمئنا به ایران بازخواهم گشت اما قطعا بزرگترین تصمیم در اختیار خداوند بزرگ است.

مقاله قبلیساعت رسمی امشب یک ساعت جلو کشیده می شود
مقاله بعدیپیام نوروزی زندانی سیاسی ارژنگ داودی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.